Ik sprak al diverse keren af met oud-collega Joost, om bij te kletsen. Ditmaal besloten we dat oud-collega René er ook bij moest. Dus zaten we vanavond gedrieën in een restaurantje in Utrecht.
We hebben zo goed als de hele avond over werk gepraat. Gekankerd, beter gezegd. Het was een beetje alsof we leeg liepen 
Ik zat er dan ook behoorlijk doorheen vandaag. Fysiek kapot van weekends en avonden achter elkaar niet thuis zijn met te weinig slaap, en geestelijk kapot vanwege het steeds maar verder uitlopende project op mijn werk.
Vandaag kwam ik tot de conclusie dat ik wellicht niet eens meer mijn nog openstaande vrije dagen in de laatste week kan opnemen, omdat we mogelijk dan pas live kunnen. Terwijl ik, zeker nu ik het eenmaal had ingepland, er écht aan toe ben om even pauze te hebben voordat ik aan mijn nieuwe baan begin. Ik trek het niet om in één keer van een stressvol project naar al die indrukken van een nieuwe baan door te rollen.
Maar na ons kankeravondje voelde ik me weer lekker. Wat fijn, mensen die precies begrijpen waar je het over hebt en die in hetzelfde schuitje zitten…
Bovendien hebben ze me geholpen met het inzicht dat ik, ook al kies ik er toch voor om mijn vakantiedagen op te nemen en daardoor de livegang van de nieuwe site mis, toch al lang mijn persoonlijke doelen voor dit project heb behaald. Want die zaten voornamelijk in de eerdere fases: doelen van de site bepalen, deze daarop inrichten en alles goed testen met gebruikers.
Bedankt, heren, voor de gezellige avond! Doen we gauw weer.
En omdat foto’s posten van je avondeten toch eigenlijk not done is, hierbij een dramatisch slechte selfie van ons op het station 
Ja, die foto is wel heel slecht ja, zo lelijk is rene toch niet?
Sorry, alhoewel ik het woord zelf ook wel eens gebruik neem ik toch aanstoot aan je woordkeuze in deze blog. I.v.m. het woord kanker.
Ik snap het punt dat je wil maken, maar ik denk dat er genoeg andere woorden zijn die even krachtig zijn die je hier ook had kunnen gebruiken.
Dat was ook mijn eerste gevoel
Lieve mensen, mijn excuses als ik iemand heb beledigd! Maar de titel heeft niets met de ziekte ‘kanker’ te maken. Ik gebruik het woord hier niet als krachtterm. ‘Kankeren’ is een normaal Nederlands werkwoord, check de VanDale:
“kan·ke·ren (kankerde, heeft gekankerd)
1. voortdurend mopperen”
http://www.vandale.nl/opzoeken?pattern=kankeren&lang=nn
Hoi Lenny,
Voel me niet beledigd hoor en ken je goed genoeg om te weten dat je het niet verkeerd bedoelt. Merk alleen dat het gebruik van dit woord bij mij altijd een soort van onprettig gevoel oproept en ik het toch associeer met de ziekte.
Ben zelf meer voorstander om het Nijmeegse woord “nuilen” te gebruiken
Heh, maar dat allitereert dan weer niet zo mooi
Ik was even bang dat jij en of vrienden / familie ziek waren, maar ik zag al snel dat dat gelukkig niet zo is. Nare herinneringen die vers in het geheugen liggen, mogelijk ben ik niet de enige, zie ik aan de comments.
Fijn dat je even je hart hebt kunnen luchten, erg belangrijk als je stress hebt. Soms heb je niet eens door dat je het even nodig hebt tot je je gal hebt gespuwd.
Ik sluit me aan bij de vorige comments; ik krijg ook een naar gevoel bij het “lossere” gebruik van het woord ‘kanker’. Net als Heini snap ik ook echt wel dat je niet expres probeert mensen op het hart te trappen, want zo ben je niet.
Maarreh, wat te denken van “klaagklub” dan? Dat allitereert toch ook behoorlijk op z’n Suskes-en-Wiskes?
Neem vooral geen blad voor de mond en blijf jezelf. Heerlijk die directheid. Mijn dochter is precies hetzelfde. Ook haar proza lees ik met heel veel plezier. Degene die zich stoort aan “normale” Nederlandse woorden als “kankeren”moeten stoppen met jouw blogs te lezen. Waarvan akte!!