Na onze succesvolle henna-tattoos, ging ik verder nadenken over de mogelijkheden van henna. Ik heb al eens eerder geprobeerd een roodtint in mijn haar te verven, maar dat werd nogal donker en bovendien ben ik niet zo’n fan van chemische meuk in mijn haar. Maar henna zou wellicht wel leuk worden. Dat peper-en-zout-kleurige haar van mij vind ik namelijk nogal saai.

Gezien mijn twee eerdere ervaringen met zelf mijn haar kleuren, besloot ik dit uit te besteden aan de kapper. Het moet er namelijk wel gelijkmatig op gesmeerd worden en bovendien heb ik geen zin om, na mijn haar geverfd te hebben, ook nog eens de badkamer opnieuw te moeten gaan witten. :-S  Wat dat betreft hebben mensen met kort haar het toch een stukje makkelijker.

Dus belde ik enkele kappers in de buurt en vond ik uiteindelijk via internet eentje die ook met henna werkte. Ik moest wel zelf een pakje henna meenemen.

Toen ik de kapperszaak binnenstapte, werd ik verrast door terra-kleurige muren, paarse gordijnen en scheefhangende modellenfoto’s. Ik werd gedeponeerd in een stoel beladen met kussentjes en kreeg fair-trade thee aangeboden. De hippie-achtige eigenaar, met grote ringen binnenin zijn oorlellen en korte broek met bontgekleurd motiefje, begroette de bejaarde dame in krulspelden naast me met een joviaal “Ha, freule!”.

Ik was benieuwd.

Vooraf had ik me al wat ingelezen over de voors en tegens van henna als haarverf, maar eigenlijk sprak iedereen elkaar tegen. De ene beweerde dat henna er never nooit meer uit gaat en dat je het alleen kunt laten uitgroeien, en er niet eens met normale haarverf overheen kunt verven. De ander beweerde dat het met de tijd vervaagt en dat het zo met je natuurlijke haarkleur mengt, dat je bovendien nauwelijks uitgroei ziet.
Verder vond de ene dat je absoluut de dag van tevoren het mengsel al moet klaarmaken en dat het uren op je hoofd moet intrekken. Anderen vonden dat onzin, en ook de kapster maakte het ter plekke klaar en heeft het slechts drie kwartier laten intrekken.
Mjah, blijkbaar is het een kwestie van uitproberen wat voor jezelf werkt? (En duimen dat ik geen 8 jaar hoef te wachten voordat het er weer uitgegroeid is :-X )

Twee uur na binnenkomst ging in ieder geval de folie en handdoek van mijn haar en zag ik eindelijk mijn nieuwe ik in de spiegel.

Laten we zeggen dat het een stukje meer richting oranje in plaats van rood is gegaan dan ik had verwacht…

De voor- en na-foto:

(Ja, er is ook een stuk van mijn haar af. Ik wilde alleen de dunne uiteinden eraf, maar ze heeft er volgens mij iets meer afgehaald dan ze vooraf had aangegeven te gaan doen :-S )

Ondanks de oranje tint ben ik hier ook blij mee. Ik kan het wel hebben, vind ik. Het voordeel van henna is dat het er nooit onnatuurlijk uitziet, omdat het natuurlijk spul is en het eindresultaat toch grotendeels door je eigen kleur wordt bepaald. Desondanks mis ik nu een beetje de oranje Pipi Langkous-sproetjes op mijn neus

De eigenaar, type oneindig enthousiaste babbelaar, heeft me nog overladen met tips over het wassen en verzorgen van mijn haar, het verbeteren van mijn eetgewoontes, over hoe vrouwen elkaars haardracht afkraken en dus bang zijn voor elkaars reacties en dat ik dus echt mijn haar gewoon eens vast moet dragen, hoe ik het kan opsteken met klemmetjes (“kom maar eens een half uurtje langs, dan doe ik het je gratis voor, is echt heel makkelijk!”) en dat ik de volgende keer Marokkaanse of Turkse henna moet kopen als ik een wat meer donkerrode tint wil.

Nu had ik gewoon ‘rode henna’ van de reformwinkel, waar verder weinig op stond wat betreft oorsprong. Dus blijkbaar maakt het land van herkomst ook nog uit. Weer wat geleerd.

Maar goed. Ik ben voorlopig dus oranje-rood!

Ben benieuwd hoe lang deze kleur in deze hoedanigheid houdt. En hoe lang ik nog naar Earl Grey-thee blijf ruiken. Want om de kleur wat mooier / langer houdbaar te maken, heeft de kapster er een schep thee en schep koffie doorheen gemengd. Nu ruik ik dus alsof ik papier oud heb zitten maken. En ik mag het haar de eerste dagen niet wassen. Gelukkig is het weekend.