Vooralsnog heb ik mezelf met succes weten voor te houden dat dertig helemaal geen vervelende leeftijd is. Ja, het is een volgend tiental en men ziet het als een mijlpaal, maar je bent zo oud als je je voelt, toch? En zolang mensen verbaasd blijven kijken als ze je leeftijd horen, is er duidelijk nog niets aan de hand.

De overheid denkt daar echter anders over.

Een aantal weken geleden ontving ik een brief met daarin een oproep voor een preventief onderzoek naar baarmoederhalskanker. Want nu ik eenmaal dertig ben, zit ik blijkbaar in de gevarenzone.

De boodschap is duidelijk: op je dertigste is het over met de ontwikkeling, dan begint de aftakeling van je lichaam. De vreselijkste ziektes loeren om de hoek, dus wees gewaarschuwd en maak je zorgen!

Gisteren sleepte ik me dus maar braaf naar de dokter. Gelukkig ben ik niet bang voor zo’n onderzoek, al kan ik het zeker niet prettig noemen. Ik zal jullie niet traumatiseren met de details, maar laten we zeggen dat zo’n lamp tussen je benen net voelt als een kruisverhoor (pun intended).

Over drie a vier weken mag ik bellen voor de uitslag. Dan krijg ik te horen of dat oude lijf van me nog een paar jaartjes mee kan. Laten we duimen.