Ik ben een planner. Ik bedenk van tevoren wat we gaan doen, prop dat in een handig schema en houd me eraan. Maar natuurlijk loopt lang niet alles zoals je wil, zeker met een vriendje die niet zo van de planning is. En misschien wil ik ook wel te veel dingen tegelijk. Dus kreeg ik dit weekend een lesje in flexibiliteit.

We zouden zowel zaterdag als zondag Peggy gaan helpen klussen in haar nieuwe appartementje in Utrecht. Mark zou de avond ervoor naar Night of the Proms gaan, en had niet zo veel zin om ‘s nachts terug te rijden naar Nijmegen, om ‘s ochtends weer naar Utrecht te karren. Kim, die ook kwam klussen, wilde ‘s ochtends graag meerijden zodat ze een treinkaartje uitspaarde. Zaterdagavond hadden we ook nog Petra’s verjaardagsfeestje. Zondag moesten we aan het eind van de middag naar Mark’s oma toe.

Het schema:
Zaterdag: Lenny rijdt ‘s ochtends naar Kim en met Kim naar Utrecht, alwaar we Mark treffen die daar door Dave (die ook naar de Night of the Proms ging) wordt afgezet. Overdag klussen, dan opfrissen en omkleden en door naar de verjaardag van Petra in Den Haag.
Zondag: Lenny rijdt ‘s ochtends met Mark naar Kim en met z’n allen naar Utrecht, waar we gaan klussen. Later op de middag ons opfrissen en omkleden en door naar oma, in de buurt van Tiel.

So far so good.

Vrijdag kwam Mark erachter dat hij op zondagochtend toch eigenlijk ook nog wilde voetballen. Als planningsdeskundige legde ik uit dat tussen half 10 en 12 uur voetballen en rond 4 uur naar oma gaan, weinig ruimte overliet om daartussen nog even naar Utrecht te reizen en een nuttige bijdrage te kunnen leveren aan het klussen.

Planningsupdate voor zondag: afspraak met oma verzetten (stoffige kleinkinderen met cement onder de nagels werden waarschijnlijk sowieso niet zo gewaardeerd). Lenny rijdt ’s ochtends naar Kim en dan door naar Utrecht, waar we de hele dag gaan klussen. Mark komt na het voetballen met de trein naar Utrecht om ons te vergezellen.

Vrijdagavond kreeg ik een telefoontje van Peggy: ze was in Nijmegen, dus of ik haar zaterdagochtend ook even wilde oppikken.

Planningsupdate voor zaterdag: Lenny rijdt ’s ochtends naar Kim, dan naar Peggy, en met z’n allen naar Utrecht, alwaar we Mark treffen.

Zo gezegd zo gedaan.

‘s Middags tijdens het klussen kregen we een belletje van Petra: haar verjaardagsfeestje ging niet door omdat Roland de Mexicaanse griep had. Arme Ro. Maar het scheelde ons weer wat gedoe.

Planningsupdate voor zaterdag: Na het klussen gelijk naar huis.

Helaas was onze plotselinge vrije avond minder lang dan gehoopt, want op de terugweg naar Nijmegen bleek de Waalbrug afgesloten te zijn. Op de heenweg was ik op een andere manier gereden, dus had ik er geen last van gehad. Maar op de terugweg belandden we in een flinke file.

Zondagochtend:  telefoontje van Peggy. Ze had de trein gemist en of ik haar misschien toch op het station kon oppikken.
Tegelijkertijd constateerde Mark dat zijn voetbalwedstijd helemaal niet op fietsafstand was en hij de auto nodig had om er te komen. En wel per direct moest vertrekken om nog op tijd te kunnen komen – want de Waalbrug was nog steeds dicht. Grr.

Planningsupdate voor zondag: Gelijk in de auto springen, onderweg ontbijten en Mark na een half uur rijden afzetten op het voetbalveld. Een half uur terug naar station Nijmegen rijden om daar slechts 10 minuten te laat Peggy van de trein te halen. Vervolgens door naar het huis van Kim, waarna we eindelijk op weg naar Utrecht konden.

Maar eerst nog even naar de bouwmarkt omdat het cement op was.

En even tanken, omdat die inmiddels wel leeg was…

Zo. En nu heb ik genoeg diensten verleend, ben ik genoeg flexibel ingesprongen en heb ik het gehad met het kilometers maken. Peggy is geholpen met klussen, Kim heeft geld voor de trein uitgespaard en Mark heeft kunnen voetballen. Applaus voor mezelf.

Nog vijf dagen werken en het is weer weekend. Tijd voor mezelf.