Typisch. Een tijdje geleden ruimden we onze zolder op en gaven we diverse spullen gratis weg aan vriendjes. Een van de dingen waar wel wat interesse in was, maar dat uiteindelijk niet werd geclaimd, was een leren ‘harnasje’ met bijbehorende onderkleding, dat ik ooit had gemaakt.

 

Op het leerwerk was ik niet echt trots: dat was gewoon dun leer, afgesneden van een door studenten buiten gedumpte bank, en met de naaimachine en wat holnieten aan elkaar gezet. En aangezien ik de outfit, als ik het me goed kan herinneren, rond 2007 heb gemaakt, was de onderkleding ook niet bepaald professioneel in elkaar gezet. Toen had ik namelijk nog geen naailes. (Beleg, wat is dat…? :-X )

Maar goed, de lelijke randen zaten onzichtbaar aan de binnenkant en ik was wel trots op mijn zilverkleurige elf-achtige schilderwerk, dus weggooien was zonde.

Op Marktplaats.nl verwachtte ik echter weinig animo. Dus plaatste ik het geheel op een Facebookgroep voor tweedehands LARP-spullen, waar wel de doelgroep voor zoiets zit.

Tot mijn verbazing had ik dezelfde dag nog diverse reacties, van mensen die het allemaal geweldig vonden en vroegen om een richtprijs. Richtprijs? Euh… ik had eigenlijk alles met de intentie ‘tegen elk aannemelijk bod of een leuke tegenprestatie’ erop gegooid. Maar als er zo veel interesse in was… riep ik maar dat er vanaf €10,- geboden mocht worden. Als men dat te hoog vond, kon ik altijd nog omlaag.

Het eerste bod was… €25,-. Gelijk gevolgd door iemand die €30,- bood. Wuuuut….??

Uiteindelijk heb ik de set voor €40,- verkocht. Dat had ik niet verwacht.

Zo zie je maar weer hoe relatief de waarde van je werk is. Vanuit mijn gezichtspunt (ervaren naaister die al vele fantastische kostuums op evenementen langs heeft zien komen) gezien is dit geen top-outfit. Niet alleen vanwege de afwerking van de stof, maar werken met bankleer is voor mijn gevoel ook iets dat je in de begintijd van LARP deed. Maar inderdaad, voor de wat meer beginnende mensen en mensen die het niet zelf kunnen maken, is het best een mooi kostuum.

Typisch is, dat het andersom ook niet altijd logisch is. Iets waar je enorm veel tijd en vaardigheden in hebt gestoken, kan weinig waardevol lijken.

Neem nou die 2,2 meter band die ik recentelijk maakte met kaartweven:

Hoeveel zou je dat waard vinden?

En als ik je vertel dat er zo’n 20 uur werk in zit? En dat kaartweven een dermate complexe en kunstige handwerkvorm is, dat je zoiets niet machinaal kunt reproduceren?

Zo’n simpel ogend bandje kan daarom best een paar honderd euro waard zijn. Dat soort bedragen is echter niemand bereid om ervoor te betalen. Terwijl er net zo veel werk in kan zitten als een mooi kostuum.

Dat is dan ook precies de reden dat ik geen webshop begin en commercieel mijn producten, zoals die babybaddoeken, ga verkopen. Ook al vraag je er geld voor, het blijft liefdewerk oud papier. Je krijgt nooit een commercieel fatsoenlijke prijs, die de tijd die je erin hebt gestoken compenseert.

En dus blijf ik lekker hobbyen. Krijgen mensen soms een handgemaakt item van mij cadeau. En verkoop ik mijn maaksels alleen als ik ze toch niet meer nodig heb, waarbij het leuk is als het nog wat oplevert.