Eerder deze week lag er een vodje papier in onze brievenbus. Of we mee wilden doen aan een enquête over ontbijt? Als dank konden we een gratis voedingsconsult krijgen.

Mark had het briefje al bijna weggegooid. Want we hebben een nee/ja-sticker en ook dit vond hij onder ‘reclame’ vallen. Maar mijn innerlijke wetenschapper vond het wel de moeite waard om even een kijkje te nemen. Bijdragen aan kennisontwikkeling is altijd goed, toch?

De enquête rammelde hier een daar een beetje. Zo was er de volgende vraag:

“Voelt u zich vitaal genoeg om te sporten?”
A: Nee, ik sport niet
B: Ja

Mjah… wat moet ik invullen als ik me wel vitaal genoeg ervoor voel, maar niet sport?

Verder werd alleen gevraagd naar welke sport ik deed. Nou, geen dus, maar zou je niet beter in het algemeen kunnen vragen hoeveel ik beweeg? Want ik fiets naar mijn werk en wandel in de lunchpauzes. Telt dat niet?

En zo waren er nog wat jeukende dingetjes, die ik allemaal in het opmerkingenveld plempte. Want hoe kun je nou een goed onderzoek doen als je manier van vragen stellen de resultaten beïnvloedt?

Eigenlijk had ik verwacht dat ik na het verzenden van het formulier, een soort van geautomatiseerd voedingsadvies per mail zou ontvangen als de beloofde tegenprestatie. Maar nee: na een half uur al ging de telefoon. Het was de voedingsconsultente.

Dank voor de feedback op de vragenlijst. Ik was de allereerste die er ooit iets over had gezegd. Maar ik had eigenlijk wel gelijk ja. (Goh, dat hoor ik vaker. :-P) En wanneer wilde ik langskomen voor het voedingsadvies?

Ik mocht dus daadwerkelijk gratis langskomen voor een kort consult! Dat had ik niet verwacht. Maar wel fijn, want sinds enige tijd zitten mijn broeken toch echt te strak, terwijl ik jaren lang hetzelfde gewicht heb gehad (ik draag zelfs nog kleren die ik in mijn studententijd kocht…).

Ik ben dan ook aan het denken hoe ik anders kan ontbijten en/of lunchen. Ik eet nu alleen brood, wat niet zo heel goed schijnt te zijn. Maar ik houd al niet van avondeten koken, dus laat staan dat ik nog eens extra in de keuken ga staan om ook de lunch voor de volgende dag voor te bereiden!

Minder zoet beleg eten is natuurlijk een goede eerste stap, maar te veel kaas is niet goed want daar zit ook weer vet in, en alleen vlees wordt op een gegeven moment ook saai. Oftewel: help, wat kan ik nou het beste doen?

Vandaag had ik het consult. Het bleek zo’n Herbalife-dame te zijn.

Na een kort vraaggesprekje over mijn eetgewoonten en gewenste gewicht (en de vraag: “Wie gun je nog meer een goed gewicht?” Oftewel: “Wie uit je vriendenkring mag ik spammen met mijn producten?” – Geen zorgen, ik heb niemand verraden), mocht ik op zo’n supersonische weegschaal gaan staan, die me helemaal doormat. Botmassa, spieren, vetpercentage, de hele riedel.

Ik ben altijd een beetje sceptisch richting dat soort apparaten. In hoeverre krijg je daar nou echt realistische gegevens uit? Maar de Herbalife-dame had er wel het volste vertrouwen in.

In ieder geval was de conclusie: vetpercentage te hoog (33%), spiermassa te laag (net geen 30%), buikomtrek te groot.

Tsja. Dat eerste en laatste vermoedde ik al. Ik ben de decemberkilo’s helaas nog niet kwijt. Ze zeggen wel eens dat je stofwisseling na je 30e begint te vertragen. Maar ik heb er pas last van sinds de twééde helft van mijn dertiger jaren. Inderdaad lukt het me nu niet meer om terug te komen op mijn normale gewicht door alleen maar een tijdje te stoppen met snoepen, wat ik eerst altijd deed.

Die spiermassa verbaasde me wel. Ik ben echt supersterk voor een vrouw, dus ik had verwacht dat die bij mij wel hoger dan gemiddeld zou zijn.

Maar daar moet ik dus aan gaan werken, volgens de consulente. Ze vertelde dat ik meer eiwitten moet gaan eten. Dan krijg ik vanzelf al meer spiermassa, en daardoor zal ik automatisch meer gaan verbranden.
Moet ik daar niet voor gaan sporten, wilde ik weten?
Niet per se, gaf ze aan. 80% Wordt beïnvloed door je voeding, maar 20% door beweging.

Hm. Ik wist het zo net nog niet. Maar goed.

Uiteraard volgde daarna de enthousiaste presentatie van Herbalife producten en hoe die konden helpen mijn voeding structureel aan te vullen met al het goede dat ik nodig heb, maar niet voldoende in ons huidige voedsel zit.

Gelukkig had ze al snel door dat ik niet zat te wachten op maaltijdvervangers en is ze niet opdringerig geworden. Ze kon me globaal vertellen wat ik moet eten om dan wel die voedingsstoffen binnen te krijgen, als ik normaal eten wil in plaats van Herbalife, maar heel specifiek antwoord op mijn vragen kon ik niet krijgen.

Omdat die paar kilo’s er toch echt af moeten, en ik toch van plan was naderhand gelijk naar de supermarkt te gaan, heb ik maar gelijk wat bulgur (als vervanging voor de pasta’s en rijst), bonen, muesli (zonder extra suikers) en yoghurt gehaald. We gaan het zien…