Na vorig jaar schandalig te zijn ingemaakt door Zwusje bij het paaseieren zoeken, moest ik dit jaar wel revanche nemen. Op naar het zuiden des lands dus!

Mijn lieve ouders hebben zich er namelijk inmiddels bij neergelegd dat ze nog steeds paaseieren moeten verstoppen voor hun 34- en 37-jarige kinderen. Maar het wordt ieder jaar lastiger. Pa maakt een plattegrondje om te onthouden waar alles ligt, en ik moet toch echt mijn bril gaan opzetten. En dan nog hadden we moeite om alles terug te vinden. Een groen ei in een heg, een geel ei tussen de forsythia… Damn you, paaseieren met schutkleuren!

Na samen met pa en zijn plattegrond de tuin voor de 3e keer uit te hebben gekamd, hadden we dan toch alles weer teruggevonden. Zwusje en ik vonden even veel paaseieren, maar ik won omdat ik het ‘bonus-ei’ onder een struik had gevonden:

(Ja, met pan en al. Mijn ma heeft humor. XD )

De rest van de dag werd gevuld met eten, Josh knuffelen en stil krijgen (het arme meisje was een beetje ziek) en nog meer eten. Om daarna nog wat meer te eten.

En zoals goede ouders betaamt, laten ze je niet naar huis gaan zonder mondvoorraad, dus kregen we ook nog eens een hele tas met heerlijke chocolade-eieren, chocolade-haasjes en chocolade-schaapjes mee. Ik was twee kilo afgevallen, maar ik denk dat ik opnieuw kan beginnen. Maar dat geeft niet, want wat is nou fijner dan weer even bij je familie zijn?

Desondanks: na 3 dagen sociaal doen, ga ik mezelf vandaag eenzaam opsluiten in mijn hobbykamer en aan mijn naaiproject verder werken. In joggingbroek. Niet aanbellen alsjeblieft.