De afgelopen periode naaide ik drie rokken. Voornamelijk om te oefenen voor mijn coupeuse-opleiding: patronen op schaal tekenen is één ding, maar ze op werkelijk formaat uitwerken en vervolgens daadwerkelijk naaien is iets anders.

Maar er is nog een derde ding om te leren, naast patroontekenen en naaien: ontwerpen. Oftewel: wordt hetgeen wat je in je hoofd hebt ook daadwerkelijk iets leuks in praktijk? Dat is echt een vaardigheid op zich! Want leuk dat je leert hoe je een bepaalde vorm in je patroon tekent, maar in dat lesboek staat echt niet op welke plek je bv. een decoratief stuk kunt inzetten, hoe breed dat precies moet zijn en van welke soort stof het moet zijn om daadwerkelijk mooi te worden! Dat is een kwestie van veel uitproberen, falen en daar van leren.

Oftewel: deze drie rokken zijn niet bepaald mijn meest briljante naaiprojecten ooit… maar ik heb er wel veel van geleerd.

Rok 1: de strokenrok

Ik begon met een zeer eenvoudig patroon: een rok met zes banen. Eigenlijk vooral omdat ik wel een lange blauwe rok wilde hebben. Ik draag amper rokken, en de weinige modellen die ik leuk vind zijn nou eenmaal relatief simpele uitlopende rokken. Voor mij geen kokerrok met split, of andere oubollige truttenmodellen die in mijn boek staan… en het is toch wel fijn als je, na al die moeite van het tekenen en naaien te hebben gedaan, je iets overhoudt dat je in je kast wil hebben.

Ik wilde deze rok eigenlijk van een heel dun stofje maken, zodat hij mooi ‘flowy’ zou vallen. Helaas hadden ze in de stoffenwinkel niet zo’n stof in de kleur die ik wilde. Dus koos ik toch maar voor een iets dikkere stof. Dat had ik beter niet kunnen doen, want hij valt nu inderdaad nogal saai naar beneden.

Omdat ik al vaker een tunneltje met elastiek als tailleband had gemaakt, wilde ik nu oefenen met het in de band vaststikken van het elastiek. Had ik ook beter niet kunnen doen, want doordat de stof dan opfrot, wordt de tailleband onnodig dik en dat staat niet elegant.

Leerpunt 3: als je elastiek in de band naait, moet je het elastiek strakker maken dan normaal omdat de stof voorkomt dat het elastiek geheel tot de normale breedte terug kan veren, waardoor de opening wijder wordt en het ding van je heupen zakt. En die hele zooi weer moeten lostornen om opnieuw te doen is GEEN leuk klusje. :-/

Rok 2: puntenrok met inzet

Geïnspireerd door plaatjes op mijn Pinterest-bord van kleding bestaande uit twee verschillende stukjes, besloot ik een rok te maken waar zowel aan de voor- als achterkant een contrasterend stukje in was genaaid.

Hier kwam dus het inschattingsvraagstuk om de hoek kijken: hoe breed moeten die stukken zijn? Hoe schuin moeten ze lopen? Op welke plek zet je ze er in?

Resultaat: meh. De stofkeuze was hier helemaal prima en ik heb de blinde rits er best goed in weten te krijgen. Maar bij nader inzien had ik die rits gewoon in de zijnaad moeten verwerken in plaats van creatief boven de inzet aan de achterkant proberen te plaatsen, en die inzet ook tot helemaal bovenin moeten laten doorlopen. De achterkant is nu echt raar. En ook deze tailleband is aan de wijde kant.

Nog een leerpunt: de punt van een hoek helemaal strak in een ander stofdeel naaien is al lastig genoeg. Als je het ook nog eens combineert met een rits precies op dat punt, is het helemaal ARGH!!

 

Rok 3: wikkelrok met ruches

Nog een poging om met verschillende stofjes te werken. Deze mislukte ook jammerlijk, maar om een heel andere reden: halverwege het project vergat ik wat ik oorspronkelijk in mijn hoofd had en ben ik iets anders gaan maken! Echt heel stom… Ik had de tekening hiervoor al een tijdje eerder gemaakt, voordat ik de andere twee rokken naaide. En toen ik hieraan wilde beginnen, dacht ik dat ik iets verkeerd had getekend. Dus verlengde ik de rok aan de onderkant, verkortte ik de strookjes die ik er aan wilde zetten in de hoogte en maakte ik ze juist veel langer in de breedte, om ze meer te kunnen rimpelen. Wat helemaal niet had gemoeten.

Resultaat: een rare combi van een truttige kokerrok en flamenco-wikkelrok. :-X

Aanvullend leerpunt: geen ruches tussen de naad van je stof en voering zetten. Dat wordt veel te zwaar, waardoor je gaat zien waar de steekjes zitten waarmee je de voering ‘onzichtbaar’ aan de stof hebt vastgezet.

 

Conclusie: ik heb nog véél te leren.  

Alleen de lange blauwe rok ga ik wellicht dragen, wat ik met de andere twee moet weet ik niet zo goed.

En gezien deze resultaten durf ik nog niet andere mensen te vragen of ik wat rokken voor ze in opdracht mag maken om mee te oefenen, wat ik eigenlijk ook wel moet gaan doen om te leren tekenen op verschillende maten. Tenzij ze met een al kant-en-klaar idee komen wellicht, zodat ik kan focussen op het tekenen en naaien in plaats van ook nog eens ontwerpen…