Afgelopen vrijdag was de Coopluydenmarkt. De Soete Inval speelde er al vaker, maar aangezien het in Appingedam is en dat voor mij bijna 2,5 uur heen én weer terug rijden is, liet ik het in het verleden aan mijn noordelijker wonende bandgenoten over om er te spelen. Dit jaar hadden we niet zoveel beschikbare bandleden, dus ging ik alsnog een keer mee. En wat was het leuk!

Appingedam heeft sowieso een schattig centrum. Het evenement was blijkbaar nog drukker bezocht dan afgelopen jaren en dat was te merken, want er was ontzettend veel publiek. En er waren hopen ingehuurde groepen, die qua stijl en historische correctheid alle kanten op gingen: van authentieke middeleeuwse re-enactors tot fantasy-figuranten, van steltlopers tot ambachtskraampjes en van random-meuk-verkopers tot toneelspelers. En er was muziek, veel muziek! Naast De Soete Inval troffen we o.a. onze concullega’s van Goet ende Fyn en van Slag ende Stoot, maar er waren nog veel meer muziekmakende groepjes aanwezig. En versterkte shows. En een zeer regelmatig spelend carillon van de kerk. Aangevuld met roepende kooplui, geklap van dorsvlegel-demonstraties en meer. Oftewel: kakefonie!! Het was dus soms even zoeken naar plekjes waar we ongestoord / anderen niet storend konden spelen.

Eerdere jaren begeleidden we weleens een hofdansgroep. Die bleek er ook nu weer te zijn en het erg leuk te vinden als we dat weer konden doen! Voor en na hun eigen show speelden wij, al dan niet aangevuld met de andere muziekgroepen, wat liedjes uit ons gezamenlijk repertoire waar de hofdansgroep op kon dansen. Dat werd uiteraard een gezellige chaos, waar ook weer veel publiek op afkwam.

Hoe dat klonk: https://www.facebook.com/reel/1076216328418029
(Ik had nog zo gezegd: in G!! Ach ja, dan maar op de blokfluit.   )

De tijd dat we niet speelden hebben we ook goed besteed, waaronder bijkletsen met andere groepen. We waren die dag net begonnen met spelen of we werden alweer omgekocht door de Westerwolders om voor hun kampement te komen spelen, met daarna koffie en lekkere hapjes in hun kampement in het vooruitzicht gesteld. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen!

Ik heb ook nog wat geshopt. Er stond een kraampje met instrumenten, waar we uiteraard eerst tactisch naast zijn gaan spelen, om er vervolgens even te gaan snuffelen. De buit: een boventoonfluit! (Nee, hij heeft inderdaad geen vingergaten!)

Al met al was de dag de lange rit dus zeker waard. En ik mag eigenlijk helemaal niet klagen, want andere bandgenootjes deden er nog veel langer (meer dan 4 uur…) over. Je moet er wat voor over hebben om te spelen in Groningen!