Ik verwachtte het al toen ik eraan begon, maar toch blijft het een beetje suf… Mijn zelfgemaakte winterjas is eindelijk klaar – net nu het lente is geworden.
Maar mijn oude winterjas was ook behoorlijk aan vervanging toe, dus dan heb ik in ieder geval iets klaarliggen voor de komende winter.

Dit is het patroon dat ik gebruikt heb. Maar dan wel wat verbasict, want je moet bij mij niet aankomen met ruches aan de onderkant en de mouwen, of bloemetjesversiering op de kraag (the horror!).

Hieronder het resultaat (ja, poes moest en zou ook op de foto):

De onderkant hangt helaas niet helemaal superstrak. Dat komt doordat ik extreem dikke voering heb gebruikt. Als in: normale voering + gewatteerd laagje + fleece laagje. En omdat hij aan de onderkant ook nog dubbelgeslagen is, krijg je een behoorlijk dikke prop:

De juf zei al dat ik het mezelf niet echt makkelijk had gemaakt om te beginnen met deze voering.

Want er zaten voor mij een hoop ‘eerste keren’ in dit naaiproject:
– eerste keer ergens voering in maken
– eerste keer schoudervullingen innaaien
– eerste keer werken met een stof met een motiefje

Het goed neerleggen van de patroondelen op de stof was dan ook best wel een uitdaging, want het motiefje moet natuurlijk wel mooi in elkaar overlopen. Gelukkig ben ik er blijkbaar goed in geslaagd: alles sluit netjes op elkaar aan (voor zover mogelijk dan, met een getailleerd model):

Als je de patroondelen eenmaal geknipt hebt, is een motiefje zelfs wel handig. Want bij het aan elkaar zetten van de delen zie je precies of je ze wel recht op elkaar hebt neergelegd!

Nu heb ik dus eindelijk een jas die me goed past, met een stofje en model dat ik leuk vind, én die warm genoeg is om dagelijks mee naar het werk te fietsen. Want die combinatie vind ik niet zo snel. De meeste jassen van dit model krijg ik niet aan bij de schouders, daar moet je dan weer van die poppenarmpjes voor hebben. En zeker als je voorover hangt om je fietsstuur vast te houden, is het erg vervelend als je het gevoel hebt dat je er ieder moment bij je schoudernaden uit kunt scheuren.

Het nadeel van passende schouders in combinatie met schoudervullingen en dikke voering is wel dat ik er nu uitzie als een beveiligingsbeambte, omdat de schouders zo breed zijn geworden. Maar goed, in de winter draagt iedereen weer dikke truien dus dan valt het hopelijk niet zo op.

Dat wil zeggen… als ik ‘m in de winter nog wel kan dragen. Want toen ik me even had omgedraaid, had poes m’n jas al geclaimd. Volgens mij vindt ze het een perfect kattendekentje…