Hallo, ik ben Zulay!

Ik dacht, mijn mens schrijft zo vaak dingen over me, misschien is het wel leuk om eens wat meer over mij en de dingen die me bezig houden, te vertellen. Anderen van mijn soortgenootjes stelden zich namelijk ook al voor.

Favoriete plekje
Mijn favoriete plekje is de poef. De ene keer lig ik daar op mijn dekentje, de andere keer ernaast. Nou nee, dat is niet waar: het allerliefste lig ik op schoot. Maar die is niet altijd beschikbaar. En in de zomer is het me soms te warm om daarop te liggen. Dan stap ik er af en toe even vanaf om op de grond te gaan liggen afkoelen.

Bij het mannetje kruip ik ook nog wel eens langs zijn borstkast omhoog om mijn kopje in zijn nek te leggen. Bij het vrouwtje vind ik dat wat minder fijn liggen.

De vensterbank is ook erg fijn. Je kunt er op de uitkijk gaan zitten, of je kunt languit in de zon gaan liggen. Maar alleen als het niet té warm is hoor.

Mijn baasjes vinden het leuk om op de hogere verdiepingen van het huis te zitten. Ik weet niet wat ze daar zo graag doen, want de begane grond is toch de allerfijnste verdieping van het hele huis?? Ik heb daar mijn eten, drinken, poef en kattenbak. Alleen als ik me echt in de steek gelaten voel, ga ik naar boven om op schoot te liggen, in de kamer waar mijn baasjes naar dat scherm zitten te turen. Maar meestal hoef ik alleen maar onder aan de trap te miauwen, dan komen ze vanzelf wel naar beneden.

Als ze in de kamer zijn waar hun mand staat, komen ze helaas niet als ik miauw. Ik probeer het wel, en dan ga ik zelfs naar boven om voor de deur te miauwen. Af en toe komen ze dan naar buiten en pakken me op, om me tussen hen in in hun mand te zetten. Daar ben ik niet van gediend! Ik heb toch mijn eigen dekentje? Ik spring er dan ook gelijk weer vanaf. En vervolgens ga ik weer verder met miauwen, net zo lang totdat ze naar beneden komen. Dan is het goed.

Hobbies
Mijn grootste hobby is slapen. Heerlijk! Ik ben niet zo vaak wakker, maar als dat wel zo is dan wapper ik altijd met het topje van mijn staartje. Soms irriteer ik mezelf ermee en dan val ik mijn staart aan. Ik krijg ‘m soms ook wel eens te pakken.

Mijn baasjes zijn wel eens in een speelse bui en dan denken ze in hun enthousiasme dat ik mee wil doen. Dan gaan ze een of ander ding voor m’n neus wapperen. Een stoffen muisje, een Beessie van de Albert Heijn, een of ander suf balletje, of wat dan ook. Geen idee wat ze willen dat ik ermee doe. En dan die hengels met van dat spul eraan… die zijn gewoonweg eng! Meestal doe ik alsof ik de speeltjes niet zie, maar als ze met die hengel komen, dan ben ik weg hoor! Laat ze maar lekker in hun eentje spelen.

Speciale vaardigheden
Af en toe zie ik dingen. Buiten, in de gang, of in de kast. Mijn mensen zijn nogal blind, die kijken dan verbaasd naar de plek waar ik naar staar, maar die dommeriken zien niets. Zeker dat ding in de kast is interessant; als de deur open gaat dan ga ik graag voor de deur liggen om een tijdje naar binnen te staren.

Ik ben ook heel efficiënt. Als ik miauw ter begroeting van mijn mensen, geeuw ik gelijk in één stuk door. Ik heb m’n bek dan toch al open.

Eten
Eten was vroeger mijn favoriete bezigheid, maar nu vind ik het niet meer zo interessant. Behalve als ik een stukje kaas krijg, of zo’n snackje! Die verorber ik direct. Maar als ik ‘s ochtends ontbijt krijg, ga ik daar echt niet gelijk naartoe rennen. Want als ik ga eten, dan moet ik allemaal moeilijke keuzes maken: eet ik de brokjes, of het natvoer? Meestal ga ik even voor de bakjes zitten om ze één voor één te bekijken. En dan bedenk ik uiteindelijk dat ik toch niet zo’n honger heb en ga ik weer terug naar mijn poef.

Apparaten
Waar ik absoluut niet van houd, is de stofzuiger! Meestal maak ik dat ik weg kom zodra mijn mensen het ding uit de kast halen. Dat is dan een van de weinige redenen om naar boven te gaan. Het geluid is verschrikkelijk! Maar het zuigt ook al mijn zorgvuldig neergelegde haren weg.
Direct na het stofzuigen ga ik daarom altijd even over het kleed rollen, zodat er een nieuw dekentje van pluis op komt. Zeg nou zelf, dat ligt toch veel lekkerder?
Het fijnste is om me helemaal uit te rekken, de nagels van mijn voorpootjes in het kleed te zetten, en me dan naar voren te trekken.

Wel een heel leuk apparaat is de afstandsbediening. Mijn vrouwtje houdt ‘m meestal extra goed voor me vast, zodat ik er héél hard met mijn bekje langs kan schuren. En nog eens. En nog eens. De rand van het mannetje zijn laptop is daar ook heel geschikt voor. Mijn mensen kijken altijd nogal bezorgd als ik zo hard schuur, maar ik vind het gewoon lekker!

Buiten spelen
In de winter ben ik het liefste binnen. Brr, de grond is anders zo koud aan mijn pootjes! Maar nu het wat warmer is, ga ik af en toe wel eens op pad.

Maar ik hou niet zo van het kattenluikje en gebruik het alleen als het echt moet. Je moet er namelijk zo ontzettend hard tegen duwen voordat het open gaat… dat kost me veel te veel moeite.

Recentelijk heb ik ontdekt dat het ook werkt als ik naar de deur van de gang ga zitten staren. Ik hoef niet te mauwen ofzo hoor, ik weet zeker dat ze ook snappen wat ik wil als ik gewoon ergens ga zitten. Dan doen mijn mensen die deur open, en vervolgens ook de voordeur, en dan kan ik zo naar buiten. Scheelt weer de moeite om door het luikje te gaan, en dan hoef ik bovendien niet over die stomme schutting te klauteren. Want dat is écht veel werk.
Als ik weer naar binnen wil, dan ga ik gewoon op de vensterbank zitten. Ook al hebben mijn mensen de gordijnen dicht, ze weten toch wel dat ik er zit.

Als ik eenmaal binnen ben, dan heb ik altijd veel te vertellen. Of mijn mensen nou in dezelfde ruimte als ik zijn of niet, ik vertel hele verhalen over wat ik buiten allemaal heb meegemaakt.

Nog niet genoeg?
Hieronder nog wat meer leuke foto’s van mij. Ik ben namelijk best fotogeniek!