Sinds pappie en mammie langs zijn gekomen om aalbessen- en frambozenstruiken te planten, hoop ik al op lekkere hapjes uit de eigen tuin. Ik was gewaarschuwd dat ik niet in het eerste jaar al massa’s vruchtjes moest verwachten. Maar de appelbomen en de braamstruiken van de vorige bewoners, die we in tegenstelling tot de bamboe niet uit de grond hebben gerost, staan er al langer. En met resultaat!

Hoewel vooralsnog alleen de frambozen rijp genoeg zijn om te eten, zit er wel genoeg aan te komen. Er hangen behoorlijk wat appels in de bomen en het gewicht buigt de takken naar beneden. De bramen zijn nog lang niet glimmend zwart, maar lang kan het niet meer duren.

Helaas hebben de vogels het enige trosje met aalbessen voor m’n neus weggekaapt…

Alleen de aardbeien doen het voor geen meter. Vorig jaar vonden we ze overal door de tuin, maar nu zie ik alleen een minuscuul wild aardbeitje hangen aan een plantje in de pot.
Ach, genoeg andere planten om van te snoepen.

Ben benieuwd hoeveel er volgend jaar hangt!