Gisteravond hadden we een afscheidsetentje van een collega. Het was heel gezellig aan de ene kant, maar van de andere kant ook wel droevig. Ze is namelijk niet echt op een leuke manier weg gegaan en heeft dus ook maar een heel select aantal mensen uitgenodigd op haar afscheidsetentje.
Ik baal er wel van. Het is een supergoede collega, zo iemand die je graag in je organisatie hebt. En ze zat er al toen ik er kwam werken, dus er gaat ook een stuk geschiedenis weg. Maar vanwege een conflict met het management had ze geen zin meer om te blijven. En ik kan me ook helemaal voorstellen waarom.
Vanuit het management is het echter gebracht alsof het conflict aan haar lag en dat het MT het niet zo bedoeld had als zij het interpreteerde. Bullshit. Het is al de zoveelste keer dat er vanuit het MT iets via een officiële mededeling wordt beweerd, dat niet waar is. Hun geloofwaardigheid gaat op die manier echt met sprongen achteruit – inmiddels neem ik alles wat er gezegd wordt met een korrel zout. Lijkt me geen goede ontwikkeling.
Maar goed, het etentje zelf was dus wel erg gezellig. We waren met 14 man gaan eten bij Picasso in Den Bosch. Gezellig tentje en goed eten. Carpaccio vooraf en heerlijk malse ossehaaspuntjes als hoofdgerecht. En ik had niet voor niets plek overgelaten in mijn maag, want als toetje bestelde ik een ‘duo’ van Dame Blanche en chocolademousse. Hmmm… chocolade!
Ze had ook voor ieder van ons een afscheidscadeautje geregeld, dat erg goed in de smaak viel… behalve bij de andere restaurantgasten:
Eigenlijk moet ik vaker met collega’s iets gaan doen. Op avondjes zoals dit hoor je zo veel meer over wat er in het bedrijf speelt (officieel en onofficieel). Ik ben zelf heel slecht in het opvangen van roddels; meestal ben ik een van de laatsten die het hoort. Ik ben nu eenmaal niet iemand die houdt van ouwehoeren, ik ga tijdens de pauzes liever een potje Mario Kart spelen. Van de ene kant mis ik het niet echt, maar de echte grote dingen wil ik toch eigenlijk wel horen.
Hoe is jullie positie in het roddelcircuit van je bedrijf?
Als receptioniste.. wat denk je??
Ik kan er nieteens onderuit, want ik moet op mijn plek blijven zitten. Dus zelfs als ik “er niet aan mee doe” krijg ik toch echt alles te horen wat men kwijt wil, al wordt het een monoloog hahaha.
Ach ja, gotta love your job, right?
En in mijn eigen bedrijfje zal ik wel juist het merendeel missen, want dan gaat het over ons hahaha.
Ik zit (meestal) in de buurt van de roddelkoning van de afdeling, dus ik krijg het meeste wel mee. Wat ook weer een nadeel is, niet alle roddels zijn waar. Dus dan loop ik mij weer eens op te vreten over een stomme beslissing van met MT wat later niet waar blijkt te zijn of in een hele andere context. Dat is heel vermoeiend.
Je zou kunnen zeggen dat ik middenin het circuit zit, maar da’s niet omdat ik zoveel roddels oppik, integendeel – ik ben één van de onderwerpen ervan.