Het is alweer een flinke tijd geleden dat ik een lockmachine kocht, dus het werd tijd om eindelijk eens bij de naaimachinewinkel langs te gaan voor een korte cursus ‘hoe om te gaan met dit ding’.
In de tussentijd had ik namelijk al meerdere frustraties opgespaard en al twee naalden gebroken… (maar blijkbaar is het locken van judopakken-stof sowieso niet aan te raden, dus dat was niet geheel mijn schuld).
Bij deze naaimachinezaak doen het het echt erg handig: ze geven uitleg en maken gelijk een soort plakboek-handleiding. De handleiding hebben ze zelf getypt en tijdens de workshop doen ze het voor, en het gelockte stukje stof plakken ze vervolgens in de handleiding voor de visuele ondersteuning:

Op deze manier heb ik destijds ook een instructieboekje voor m’n naaimachine gekregen. Best wel handig, want een stukje stof dat je kunt kantelen is toch net iets makkelijker te bestuderen dan een foto, of alleen tekstuele uitleg!
Nu maar eens dat apparaat vaker gaan gebruiken. Het enige nadeel is, dat ik bang ben om iets definitief vast te zetten. Mijn patroontjes zijn meestal nieuw en dus nog niet perfect passend, of nog erger: ik werk zonder patroon, dus moet ik eigenlijk altijd speelruimte hebben om het kledingstuk nog wat te kunnen innemen of uitlaten op bepaalde plekken.
Maar ik kan ‘m in ieder geval vaker gaan gebruiken om de stof vooraf af te werken, in plaats van alles te zigzaggen met de naaimachine.
Als je het heel heel netjes wil doen, mag je pas de naad locken als de naad dichtgenaaid is. Als je namelijk eerst lockt en dan de naad dichtnaait en open strijkt, kan het zijn dat je de afdruk van de locknaad door de stof heen ziet (ik moet toegeven dat ik dat ook niet altijd doe hoor ^_^. Eerst locken en dan naaien is een stuk makkelijker).