Bij de gemeente Neder-Betuwe mag je een voorkeur doorgeven wie je als BABS (Bijzonder Ambtenaar Burgerlijke Stand) wil voor je huwelijk. Maar op hun website stonden alleen maar hun namen. Tsja, hoe moet je daar nou uit kiezen? Dus belde ik hen met de mededeling dat we iemand wilden ‘die niet al te formeel of gelovig is, en open staat voor eigen inbreng’. En daar zouden ze ons mee matchen.

Vorige week belde de aan ons toegewezen BABS ons op om een afspraak te maken. Normaal gesproken doe je dat 1 a 2 weken voor de bruiloft, maar omdat alle drie onze agenda’s een drama bleken, was gisteravond zowat de enige mogelijkheid! Dus dan maar wat eerder. Zo ben ik ook weer gerustgesteld omdat ik op tijd weet wat precies de bedoeling is en er weer iets van de to-do lijst gevinkt kan worden

Normaal gesproken komt je trouwambtenaar bij je thuis langs, maar omdat we niet in onze eigen woonplaats trouwen besloten we elkaar halverwege op een terras te ontmoeten.

Vooraf was ik een beetje nerveus over wie we zouden krijgen en of het wel zou klikken. Wie weet stond hij of zij wel helemaal niet open voor al onze eigen ideeën, die, toegegeven, nogal afwijken van de standaard ceremonie. Maar gelukkig bleek het een ontzettend leuk mens te zijn die alles wat we aandroegen hélemaal gewéldig vond.

Het was echt zo’n mensen-mens type, die niets leuker vindt dan andere mensen leren kennen. Ze ratelde vrolijk door over vanalles en nogwat en we moesten af en toe ons best doen om haar te onderbreken om hier en daar wat te nuanceren of aan te vullen. Maar ze heeft ook echt de tijd voor ons genomen zodat wij ons eigen verhaal konden doen. We hebben zeker 2,5 uur op dat terras gezeten en ze heeft vellen volgeschreven!

Zelf had ze volgens mij ook niet verwacht zo veel te schrijven. Haar voorgedrukte velden bleken al direct veel te klein voor al onze hobbies   (“LARP…? Hoe spel je jiu-jitsu? En je speelt doedelzak??”) Toen ik opmerkte dat we standaard verhaaltjes over de trouwlocatie en de omgeving niet zo zagen zitten, riep ze meteen dat ze dat alleen deed als er tijdens zo’n gesprek als dit, niets uit het bruidspaar kwam, maar dat ze voor ons ruim genoeg materiaal had om er een leuke speech van te maken.

Van ons handvastkoord stond ze helemaal paf en ze vroeg meteen of ze van onze ceremonie een foto mocht hebben voor op haar nieuwe website, want dit was toch wel zoooo bijzonder en zooo uniek, dat had ze nog noooit meegemaakt!

Het arme mens moet haar standaard praatjesopbouw ook nog best wel gaan omgooien voor ons, want blijkbaar is het normaal dat je eerst het ja-woord geeft en officieel getrouwd wordt, en daarna pas de ringen uitwisselt. Ik had in mijn hoofd dat je bij het ‘ja’-zeggen al de ring om de ander z’n hand schuift, maar blijkbaar is dat niet gebruikelijk. Maar ik wil graag de handvasting doen tijdens het ja-woord, niet als los ritueel er achteraan. Dan is het voor mijn gevoel namelijk veel symbolischer. Gelukkig deed ze ook daar niet al te moeilijk over en ging ze bedenken hoe ze dit kon integreren met het officiële juridische praatje.

Desondanks zullen we onze ceremonie toch nog een klein beetje moeten aanpassen. We wilden namelijk onze handen laten vastbinden terwijl we naast elkaar staan, en dan het koord om beide polsen tegelijk wikkelen (linkerhand van de ene, rechter van de andere). Maar wat blijkt: je bent wettelijk verplicht om elkaar de rechterhand te geven tijdens het ja-woord! Wat is dat nou weer voor archaïsche onzin… Gelukkig mocht ‘elkaars rechterpols vasthouden’ ook nog wel, zodat we wel nog wat ruimte hebben om onze armen daadwerkelijk aan elkaar vast te binden

Wat blijkbaar ook gebruikelijk is, is dat de bruid bij binnenkomst rechts van de bruidegom loopt, en als je eenmaal getrouwd bent, je andersom de zaal verlaat. Voor degenen die deze etiquette kennen: verwacht niet dat wij ons hier bewust aan gaan houden, want zoiets interesseert me dus werkelijk geen hol   (er zijn vast ook regels aan welke kant mijn pappie moet staan als hij me weggeeft enzo… ik ga niet eens de moeite doen om ze op te zoeken).

We hebben ook nog wat huiswerkopdrachtjes meegekregen voor dingen die we op papier moeten zetten en naar haar moeten mailen voor in de speech.
Ben erg benieuwd waar ze mee komt! We hebben er in ieder geval een goed gevoel over.