De week begon met een crematie. De partner van m’n opa was afgelopen weekend overleden. Niet onverwacht, en ze heeft gelukkig ook niet geleden. Het enige nare is dat haar familie in Indonesië woont en niet bij de crematie aanwezig kon zijn. En voor oudere mensen is de opkomst op een uitvaart natuurlijk altijd al beperkt.
Hoewel ik officieel geen bloedverwant ben, kreeg ik gelukkig toch een dagje vrij om aanwezig te zijn. Rust zacht, lieve Erna.

Gisteren was de bruiloft van Erik en Jori. Ook daar had ik een complete dag vrij voor genomen (dit ging natuurlijk wel van mijn verlof af), maar achteraf gezien had ik dat wellicht beter niet kunnen doen en alleen naar het feest moeten gaan, want de ceremonie duurde maar een half uurtje en daarna moest iedereen weer weg. Maar omdat het midden op de dag viel, was het bijna niet mogelijk om maar een deel van de dag vrij te nemen. Aan de resterende uurtjes had je toch niets.  Ach, ik heb ze maar nuttig besteed met de voorbereidingen voor onze eigen bruiloft en de Charm special van a.s. zaterdag.

We waren er bijna helemaal niet geweest, want toen we hijgend om precies één minuut voor twaalf aan kwamen rennen (stomme files met dat slechte weer… maar toch nog net op tijd – dachten wij), bleken de deuren al gesloten en de ceremonie al begonnen… Gelukkig mochten we toch nog stiekem de zaal in sluipen. :-O

‘s Avonds keerden we dus terug voor het feest, dat om half 9 begon. Lekker dansen! Jammer dat we vandaag weer gewoon moesten werken, dus om half 12 vonden we het laat genoeg en gingen we weer huiswaarts.

Zeker nu is het voor ons erg leuk om bruiloften van anderen te bekijken om te zien hoe zij het doen. Want iedereen doet het op zijn eigen manier. Dit was een meer traditionele variant. En hoewel we zelf wel een en ander anders zullen doen, hoop ik dat zij een superleuke dag hebben gehad, precies zoals zij het wilden!

En onze eigen bruiloft… tsja. De afspraak voor de bruidstaart heeft nog steeds niet plaatsgevonden. Oorspronkelijk hadden we op dinsdag een afspraak, maar ik was stomgenoeg vergeten haar ons adres door te mailen. Mijn fout natuurlijk, maar het irriteerde me wel dat zij niet even gebeld of gemaild had om het na te vragen en gewoon er vanuit is gegaan dat de afspraak dan niet door zou gaan…
Goed, opnieuw een afspraak gemaakt voor de dag erna. Sms’t ze vervolgens dat ze vergeten was dat ze dan al met een ander bruidspaar had afgesproken en of we weer een andere dag konden prikken. Grom. De afspraak staat nu dus pas voor volgende week.
Inmiddels heb ik de tweede banketbakker op ons lijstje benaderd, want ik geloof er niet meer in. Maar die blijken rond onze trouwdag op vakantie en nemen dus geen opdrachten meer aan. En de taarten van de anderen op mijn lijstje waren toch beduidend minder mooi.
In geval van nood kan ik altijd aan de beheerders van het kasteel vragen om ook onze bruidstaart te maken (is duurder, maar scheelt ook weer bordjesgeld), maar van hen weet ik dus niet of ze ervaring hebben met het type taart dat ik wil (het wordt namelijk geen standaard witte met slagroom en een bruidspaar bovenop).

Wat zouden jullie doen? Toch maar de afspraak afwachten of iets anders regelen?

Om positief af te sluiten: de zoektocht naar een stropdas in de kleur van mijn jurk is inmiddels succesvol afgesloten! Lang leve internet. Dat heeft alles. Ook in een kleur die niet in de mode is.