Omdat het volgende maand weer tijd is voor onze traditionele jaarlijkse filmdag, en omdat onze DVD-speler al enige tijd aan het eind van een film structureel haperde en inmiddels officieel overleden verklaard is, kochten we een nieuwe blu-ray speler (de eerste aankoop van de geschonken envelopjes op onze bruiloft – bedankt, mensen!).

Hoera, nu kunnen we namelijk nog beter beeld krijgen, dankzij de verbinding met de tv via een HDMI-kabel!

Toch?

Heel fijn – in de doos zat alleen een ouderwetsch AV-kabeltje. Ook bij de tv hadden we destijds geen HDMI-kabel gekregen. En omdat ik inmiddels al alles had losgetrokken, kon ik dus per direct naar de winkel om zo’n kabeltje te gaan halen. Heel erg bedankt voor de service, Philips… *Mutter*

Ik herinnerde me gelukkig op tijd dat er meerdere soorten HDMI-kabels zijn. Mark googlede even en inderdaad – je blijkt type 1 t/m 5 te hebben. Welke wij moesten hebben? Ehm…
Volgens het boekje hadden we type 2 nodig als we een ‘1080p tv’ hadden. Right. Wat betekent dat en waar moet ik kunnen vinden of wij dat hebben? En als we die niet hebben, welk kabeltype hebben we dan wel nodig??
Google bood gelukkig weer uitkomst toen we het typenummer van onze tv invoerden en we bleken, wederom gelukkig, inderdaad een type 2 kabel nodig te hebben.
Dus ik naar de winkel.

In mijn hoofd was het heel erg logisch dat ik daar een rekje met HDMI-kabels tegen zou komen, die met de nummers 1 t/m 5 gelabeld zouden zijn. De fabrikanten dachten daar echter anders over.
Dus kon ik 10 minuten wachten totdat er een verkoper beschikbaar was, die mij kon uitleggen wat het verschil was tussen alle soorten aan hun rekje. Hij wist me te vertellen dat de ene sneller was dan de andere. Kijk, dit is de oude versie. En dit de nieuwe versie. Right. Twee soorten dus in plaats van vijf? Maar welke moet ik nu hebben?? Blijkbaar de nieuwe versie, volgens de meneer-die-er-verstand-van-zou-moeten-hebben. Dus ik naar de kassa.
Vanwege al mijn doorgevraag, was de meneer-die-er-verstand-van-zou-moeten-hebben inmiddels ook aan het twijfelen gebracht. Maar, verzekerde hij mij, als het niet de goede kabel bleek, dan kon ik ‘m binnen 8 dagen gewoon zonder problemen ruilen hoor!
Heel geruststellend, als je op zaterdagmiddag net voor vijven een openliggend systeem in je huiskamer hebt. Not.

Maar lo and behold, toen ik ‘m thuis inplugde kreeg ik beeld, dus het zal wel goed zijn.

Er verscheen een schermpje, waarop ik mijn taal moest selecteren. De afstandsbediening van de blu-ray speler deed echter niets, en op het apparaat zelf bevonden zich onvoldoende knoppen om dit scherm te kunnen bedienen.
Net toen ik op het punt stond het ding door het raam te keilen, kreeg ik een ingeving. En inderdaad, de wél door Philips meegeleverde batterijen, bleken leeg te zijn. Argh!

Goed, de laatste stap. Het updaten van de universele afstandsbediening.
Ik wiste de oude DVD-speler en voegde de blu-ray speler toe. So far so good. Nieuwe instellingen uploaden naar de afstandsbediening.
Foutmelding: er is een instelling van de tv niet goed ingevoerd!
Huh? Ik heb ten eerste niets gewijzigd aan de instellingen van de tv, het is bovendien niet mogelijk een typefout te maken in die invoer omdat je ‘m alleen uit een dropdownbox kunt selecteren, en ten slotte ik heb geen idee hoe ik (als laatste gesuggereerde alternatief) de universele afstandsbediening moet leren dit ding te herkennen, omdat ik het betreffende knopje ook niet op de originele afstandsbediening zie zitten!
Na 5x dezelfde foutmelding, uiteindelijk maar een random functie toegekend aan de gewraakte knopinstelling en de boel geupdate. Hopelijk werkt alles straks nog steeds zoals het hoort.

Niks “sense and simplicity”. Ga maar lekker terug naar de oude slogan: “Let’s make things better”. Want hier is duidelijk nog genoeg te verbeteren! Het installeren van een blu-ray speler zou maximaal een half uurtje moeten kosten, niet de halve dag…