De hele week door hartje Amsterdam moeten fietsen, heeft me tot een nieuw inzicht doen komen.
Erger je niet aan anderen. Er zijn te veel anderen.
Amsterdammers zijn er blijkbaar heel ervaren in geworden.
Staat er een vrachtwagen dwars over het fietspad? Geen probleem, dan gaan we over de stoep.
Steken er toeristen over zonder te kijken? We wisten al dat ze dat gingen doen, dus we minderden al vaart.
Staan er andere fietsers de kruising te blokkeren? We wachten wel tot ze weg zijn, en anders is ook hier weer de stoep.
En dat allemaal zonder schelden of gefrustreerde blikken. Het is een way of life geworden. Want tja, anders blijf je bezig…
Iets waar ik veel van kan leren. Ik kan me wel aan alles en iedereen om me heen ergeren, maar er zijn te veel nieuwe mensen die ik tegenkom, dus zelfs al leert iemand beter uitkijken doordat ik bijna tegen hem opfiets als hij oversteekt, de kans dat ik die persoon weer tegenkom is vele malen kleiner dan dat ik iemand anders tegenkom die nog niet recent met zijn neus op de feiten is gedrukt.
Dat wist ik natuurlijk eigenlijk al lang. Maar ik had het nog nooit zo in woorden uitgedrukt.
Zie je wel, fietsen is goed. Het geeft je inzichten die je zelfs na twee maanden mindfulness niet hebt gekregen.
Hahaha ja ik ben het al zo gewend daar!
Net als oversteken, gewoon gaan wanneer het kan, een kruisingbpasseren met de fiets? Niet teveel letten op het stoplicht en zelfs al staat Jouw stoplicht op groen, zelfs dan nog kijken of het wel kan.
Toen ik in Amsterdam woonde en studeerde ben ik in het begin twee maal aangereden toen ik door groen licht reed.
Wat ook heel erg geholpen heeft met het verkeer leren kennen in Amsterdam is de Fridaynight Skate meedoen. Dat was elke vrijdagavond vanuit het Vondelpark in Amsterdam op je skates met eeN groep van ruim 100 man dwars door de stad, en ja ook over de grachten in de Jordaan.
Sindsdien heeft Amsterdam verkeerswijs weinig geheimen meer voor me.
Op een gegeven moment doe je inderdaad alles zonder bij na te denken. En laat het gewoon over je heen komen inderdaad want anders drasi je echt door daar. Nergens van op kijken.
Pas maar op, straks word je nog easy goin’ ;p
Wat een heerlijk verhelderende post, heb je het ook echt als zo’n eye-opener ervaren, of komt dat door je schrijfstijl?
Nou ja, het was geen donderslag bij heldere hemel als je dat bedoelt
De kunst is nu om het besef ook door te laten werken in mijn dagelijkse gedrag…