GRRRRRR…. er komen weer eens stomende dampen van mij af….

Ik heb momenteel een NS jaarkaart. Oftewel: gratis reizen in de trein, op ieder moment, ongeacht het traject. Mijn werkgever betaalt dat voor me. Ook al reis ik meestal op een vast traject, het is een soort secundaire arbeidsvoorwaarde van mijn werkgever, dat ik de kaart ook buiten werktijd mag gebruiken.

Nou krijg ik een brief van de NS waarin staat dat dit abonnement uit het assortiment gaat en dat ik, als mijn abonnement in oktober afloopt, ik moet overstappen naar een van hun nieuwe abonnementsvormen. Ze hebben wel een gelijkwaardig alternatief: ‘Altijd Vrij’.
In de brief verwijzen ze me naar een speciale webpagina voor de overstap.

Braaf lees ik de webpagina door. Waarop onder meer een tabel staat met de ‘belangrijkste verschillen’ tussen het oude en het nieuwe abonnement. En een knop om het nieuwe jaarabonnement te bestellen.

Net voordat ik op ‘bestel’ klik, gaat er ineens een lichtje bij me op. Hee, aan dat oude abonnement zat je minimaal 3 maanden vast. Hoe zit dat bij deze nieuwe? Committeer ik me daar ook minimaal 3 maanden aan?
Dat staat echter nergens. Dus ik bel de klantenservice. Die me, na 5 minuten in de wacht te hebben gestaan, natuurlijk eerst doorverwijst naar een ander telefoonnummer.

De medewerkster die ik aan de lijn krijgt, vertelt me vrolijk: “Oh, maar dat zit sowieso heel anders! Dit Altijd Vrij abonnement kunt u helemaal niet tussentijds opzeggen.”

“Euh… dus ik zit er voor een jaar aan vast?? Da’s toch helemaal niet handig? Wat als ik nou van werkgever verander?”

“Tsja, u hoeft dit abonnement niet te nemen, hoor. We hebben ook andere abonnementsvormen. Zoals een kortingskaart. Dan betaalt u €20,- per maand en krijgt u 20% kor…”

“Maar dan ben ik veel slechter af dan nu. Want nu kan ik altijd gratis reizen! Bovendien vind ik het absoluut niet netjes dat het nergens op de webpagina staat. Dit is echt wel een heel belangrijk verschil met het oude abonnement!”

“Tsja mevrouw, het staat gewoon in de voorwaarden hoor!”

“Die staan niet op de pagina”

“Dan moet u naar de gewone website gaan en dan klikt u op ‘Altijd Vrij’. Daar staat wel ergens een linkje naar de voorwaarden hoor.”

(Okee, hoe krijg je Lenny boos? Zo dus… )

“Kunt u aan de afdeling die die pagina heeft gemaakt, doorgeven dat ik dit absoluut niet vind kunnen? Het hoort er gewoon bij te staan!”

“Het staat echt in de voorwaarden hoor.”

Ze bleef maar volhouden en uiteindelijk was ik zo boos geworden dat ik de hoorn erop heb gegooid.

Na 10 seconden belde ze me terug.

“Mevrouw, ik heb het nog even nagekeken en er blijkt een coulanceregeling te zijn voor mensen die nu al een NS-jaarkaart hebben. Deze mensen kunnen in het eerste jaar wel maandelijks opzeggen.”

Fijn. Maar dat staat dus NERGENS. En als ik op ‘bestel’ klik, dan moet ik tijdens het bestelproces alsnog gewoon akkoord gaan met de voorwaarden waarin staat dat ik er een jaar aan vastzit.
Ik kan niet op papier krijgen dat er zo’n regeling is, dus ik moet er maar vertrouwen in hebben dat het goed komt als ik tussentijds opzeg. En aangezien het abonnement na een jaar automatisch verlengd wordt, moet ik er zelf aan denken om het dan op te zeggen, als ik het niet tussentijds al heb opgezegd.

Daarna kan ik zo te zien overstappen op een maandabonnement-versie van Altijd Vrij. Want die schijnt er ook te zijn. Alleen had ze me dat niet verteld. En dat staat OOK niet op die webpagina.
En natuurlijk blijkt die duurder dan mijn huidige abonnement. Kleine kans dat mijn werkgever het blijft vergoeden.

Ik heb in ieder geval een klacht ingediend over de slechte informatie op de landingspagina waar ik naar werd verwezen. Hopelijk doen ze er iets aan, zodat er niet meer mensen in trappen en ineens een jaar lang vastzitten aan een abonnement…