Iedereen die naait heeft er waarschijnlijk één (of meerdere): een Neverending Project. Je weet wel, zo’n naaiprojectje waar je enthousiast aan begint, maar dat om de één of andere reden nooit af komt. Geen tijd, geen zin, vastgelopen op een bepaald stukje, iets anders heeft meer prioriteit, het garen of een ander cruciale benodigdheid is op en je vergeet het steeds bij te halen, etc. etc.

In mijn geval gaat het om een spijkerjurkje. Toen ik vorig jaar begon met naailessen (een verjaardagscadeautje van Mark), moest ik iets hebben dat ik tijdens de les ging maken. En aangezien de lessen al snel zouden beginnen, heb ik hals over kop een patroontje uitgezocht uit de Knipmode en er een stofje voor gekocht.

Nou moet je weten dat mijn naailes geen officiële cursus is. Het is meer een naaiclubje waar een juf bij aanwezig is die je vragen kunt stellen als je vastloopt. Ik kon ook een echte cursus gaan doen, maar dan moet je precies maken wat de juf zegt en bij het begin beginnen. En met mijn LARP-kleding-insteek dacht ik dat de vrije lessen mij veel beter zouden liggen. Wat ook inderdaad het geval is.

Dat kunnen maken wat je wil, brengt echter wel met zich mee dat ik er steeds allerhande projectjes tussendoor kon laten komen. Sinds de start van mijn NeP heb ik het on hold gezet voor onder andere een jonkvrouwenjurk voor Omen, een jurk voor Loenar, een chemise voor Loenar en een t-shirtje. En daarmee werd het Neverending Project een feit.

Het hielp ook niet dat het NeP een jurkje betreft dat ik niet echt supergeweldig vind, maar dat het het meest draagbare ding was dat ik in de bladen tegenkwam. En omdat het me een uitdaging leek om te maken. Er zitten namelijk een hele hoop onderdeeltjes aan die ik nog nooit had genaaid, zoals een kraagje en zakken, waarbij je ook een hoop moet doorstikken. VEEL werk dus.

Inmiddels staat er alweer een nieuwe jurk voor Omen te trappelen om gemaakt te worden. Maar ik besloot om streng te zijn voor mezelf. Eérst moest het NeP af, daarna mocht ik pas aan iets anders beginnen.

Dus de afgelopen dagen heb ik er hard aan getrokken. En jawel, na 10 maanden (!) is hij dan eindelijk klaar!

Eigenlijk moesten er ook zakken op borsthoogte, maar dat vond ik niet mooi staan bij mij. En de zakjes op de achterkant moesten eigenlijk ook klepjes krijgen, maar dat leek me ten eerste niet lekker zitten en ten tweede vind ik het zo een stuk subtieler. De meeste dames houden er nu eenmaal niet van als de nadruk op hun achterste wordt gelegd

De mouwen zitten er helaas niet 100% netjes in, de zakjes zijn niet helemaal recht, en ik heb geconstateerd dat het naaien van knoopsgaten een vak apart is (of het ligt aan de kwaliteit van mijn naaimachine thuis, vergeleken met die op de les waar het wat makkelijker mee gaat). Verder  zitten er twee kleuren doorstikgaren in (mat geel en wat feller geel), aangezien ik het oorspronkelijk gebruikte klosje nergens meer kon bijkopen. Als je goed kijkt, zie je het verschil op de close-up van de zak.

Ik dacht er ook nog over om hem een paar centimetertjes korter te maken, maar Mark zegt dat de jurk me zo langer doet lijken. En dat is natuurlijk ook weer meegenomen

Verder ben ik er wel tevreden over denk ik.