Het heeft wat zweet en tranen gekost (gelukkig geen bloed, daar is ze te lief voor), maar Zulay is eindelijk van haar klitten af.
Toen we haar uit het asiel haalden, dachten we dat ze een zwarte vacht met lichtbruine plekjes had. De medewerkers van het asiel raadden ons aan haar eens goed te kammen, want ze was in de rui en ze verzorgde zichzelf blijkbaar niet zo goed.
Bij nadere bestudering van haar vacht, bleken de pluizige bruine plekjes veroorzaakt te worden door tientallen klitten, bestaande uit vastgeklonterde ondervacht die niet weg kon. Met geen kam doorheen te komen – in ieder geval niet zonder het arme beestje pijn te doen.
Omdat afscheren ook weer zo zielig was, heb ik avond aan avond, terwijl ze op schoot lag, met mijn nagels de klitten uit elkaar zitten te plukken. Erg leuk vond ze het niet, maar de keuze tussen ‘niet op schoot en met rust gelaten worden’ en ‘wel op schoot en geplukt worden’ viel toch uit in het voordeel van de laatste. Als ze het moe was, tikte ze zachtjes met haar nageltjes tegen mijn hand, of ging ze demonstratief verliggen.
De kont- en staartzone bleek het moeilijkste, want ze vond het écht niet leuk als ik daar aan ging frotten. Maar het moest, dus dan maar wat geduldiger te werk gaan.
En met resultaat! Hier onze zwart-met-bruine pluispoes van twee maanden geleden:

En onze gladde zwarte glanspoes van nu:

Ik moet er wel bij zeggen dat het betere kwaliteit eten ook veel heeft bijgedragen aan de gladheid en glans van haar vacht.
Goh, het lijkt net een andere kat ^_^.
Goed werk!! Wat een engelengeduld heb jij zeg!!
En hoe gaat het nu met het naar buiten gaan? Lukt het allemaal met het kattenluikje? Geen zenuwen meer?
Drie kwartier geleden is ze voor het eerst helemaal zelfstandig van buiten naar binnen gegaan door het luikje!!
Ik ben helemaal trots… moet me inhouden om er niet weer een blogpost aan te wijden
Het half uur dat ze buiten was heb ik haar wel volledig gevolgd door heen en weer te rennen tussen het raam van de hobbykamer aan de voorkant, en het slaapkamerraam aan de achterkant… ben toch nog een beetje bezorgd
Hahaha kan me er alles bij voorstellen
Ik baal elke dag dat er geen nieuw stukje staat, erg he hahaha.
En wat mij betreft mag je er zoveel blogposts aan wijden als je wilt