Ik ben nog steeds aan het werk voor onze… laten we het bijzondere klant noemen. Inmiddels ben ik er wel een beetje klaar mee. Niet zo zeer de klant op zich, maar wel de collega’s die opvallend vaak langs mijn bureau beginnen te lopen. En al helemaal alle opmerkingen die ik over me heen krijg.
“En, wat heb je allemaal al besteld?”
“Hee, deze DVD is goed, die mag je me voor m’n verjaardag geven!”
“Zo, een pakje aan het uitzoeken voor je LARP weekend?”
De eerste keren is het grappig. Daarna gewoon leuk. Maar inmiddels vertoon ik dezelfde grimas als wanneer iemand weer eens heel lollig opmerkt: “Goh, wat staat jouw bureau toch laag!”
Nee, dat bureau dat staat niet laag, dat staat ergonomisch volledig correct, jij lange lat, en laat me nu doorwerken want hoe eerder ik klaar ben, hoe eerder ik verlost ben van jullie schielijke blikken naar de dildo’s op m’n scherm!
Mannen!!!
Haha mensen beseffen vaak niet dat, als je met veel collega’s op een kantoor zit, dat ene inkoppertje vast al heeeeel vaak de revue heeft gepasseerd… zucht..
“Ja, ik heb al ruim 10 jaar dezelfde lengte, dus ja, ik weet dat mijn schouders precies op de hoogte van een stehtisch zitten, dus nee, ik reageer niet meer als je op me leunt met je glas bier..” Zucht..
Vrouwen!!!
.
.
.
.
;D