Ondanks de butt-ugly lamp en de poëzie poezen, vind ik onze wc beneden nog steeds niet prettig. Hij is gewoon te koud, zeker als ik de tegelvloer op mijn sokjes betreed*. Hopelijk lost het probleem zich in de zomer vanzelf op, maar tot die tijd moet ik andere maatregelen nemen. Te weten in de vorm van een heerlijk zacht voetenmatje.
Maar ja, de meeste matjes zijn saai en oubollig. Met name die wc-matjes die zo’n uitsparing hebben voor je toiletpot… brrr, the horror!
Aangezien ik al twee dagen ziek thuiszit, besloot ik dat het tijd was voor een therapeutische naaisessie (term ©Janestarz) in de vorm van een ééndagsprojectje. Ik bedacht me dat ik nog wat vrolijk gekleurde badstof over had die op moest. Want om nou iedere kraamvisite met een slabbetje in precies dezelfde kleuren aan te komen zetten is ook zo’n creativiteitsdooddoener. Dus werd de naaimachine aangezwengeld.
Tadaaaa:
De afdrukken zijn niet helemaal life-size, omdat ze anders echt te klein zouden worden om naaibaar te zijn. Dan had ik ze beter kunnen gaan borduren. Desondanks waren de vogelpootjes en de kattentenen nog wel een uitdaging. Maar dankzij een flinke portie geduld en een wat smallere zigzagsteek, kon het klusje verrassend makkelijk geklaard worden.
Yay voor warme voeten!
* Ja, project ‘nieuwe sloffen’ staat al op de planning. Weet iemand waar je stevige losse zolen kunt kopen?
Eendje Kwek kwek liep stilletjes naar het water………..oohh help..!!Opeens kreeg ze een plons water over zich heen, en zwom ze tussen de keutels naar zee.
Het vogeltje had dat gezien en dacht: “Ik ben slimmer, ik ga niet naar die enge plas water.”
Wat ze echter niet had gezien, was de boze kat Zulay die naderde. “Piep…piep…pie….”
We hebben nooit meer iets gezien van de eend en het arme vogeltje.
De kat leefde nog lang en gelukkig.
Laat het maar aan mammie over om direct het verhaaltje erin te ontdekken!
haha! Die is leuk! Ik zie ook meteen de rolberoerte van Mark voor me toen hij na thuiskomst naar het toilet ging ^_^.