Ook al waren we er vorig jaar al heen geweest, nu Within Temptation wederom Nijmegen aandeed met hun theatertour, wilde ik graag nog een keertje gaan. Ditmaal had ik er wel voor gezorgd dat we plaatsen op de begane grond hadden, want vanaf het balkon hadden we destijds weliswaar prachtig uitzicht, maar je voelt toch een afstand… zeker als iedereen opstaat om mee te springen. Nu zaten we op rij 19, maar dat bleek wel de allerachterste rij van de stoelen zonder verhoging te zijn. Maar goed, ik kon nog tussen de hoofden door kijken.
Suus en Gijs kwamen wederom helemaal vanuit Leiden om mee te gaan. Eenmaal in de Vereeniging aangekomen troffen we ook nog Marijke en Ivan, en ik zag nog een vage bekende van Emphebion rondlopen. Kleine wereld.
Ik hoor regelmatig mensen zeggen dat Sharon den Adel niet altijd zuiver zingt. Maar als ik terugkijk op alle keren dat ik haar heb gehoord, kan ik het daar alleen maar volledig mee oneens zijn. Wat een stem! Wat een zuiverheid! En ongelooflijk dat ze zelfs nog goed en stevig blijft klinken als ze enorm de hoogte in gaat!
Nou scheelt het natuurlijk wel dat het in een theaterzaal was, waar de akoestiek vele malen beter is dan buiten op een festivalterrein. Zelfs het applaus was zo daverend dat het mooi was.
Het was dus ook nu weer prachtig om naar haar te luisteren. Maar het moet gezegd worden: het was toch net iets minder. Vorig jaar had ik op een gegeven moment de tranen in mijn ogen staan, maar nu deed het me niet zo veel. Waar dat nou aan lag…? In ieder geval niet aan de zangkwaliteit. Er was op de een of andere manier geen vonk die naar het publiek oversprong. Misschien heeft het er wel mee te maken dat ze het al meer dan een jaar doen. Dan is voor hen natuurlijk ook het enthousiasme er iets vanaf en wordt het routine.
En je kon ook wel merken dat Sharon er niet helemaal bij was: na drie nummers riep ze ineens: “Hallo Enschede!!” Ehm…. verkeerde plaats, meid! 
Gelukkig werd het na de pauze iets beter, toen ze overstapten van de rustige nummers naar het stevige geweld, en iedereen ging staan. Dan is de sfeer al automatisch wat enthousiaster.
Ook de theaterjaarkaartgangers, het niet-standaard Within Tempation publiek, moesten toen wel opstaan, want als de voorste rijen het doen zie je anders geen drol. En warempel: bij het overbekende ‘Ice Queen’ was er zelfs bij hen wat beweging in de lichamen te bespeuren 
Wel een beetje lullig voor de rolstoelers die op een podiumpje achter ons gestald waren en niet konden opstaan. Maar van de andere kant: volgens mij zagen ze net zo weinig als ik…
Wij hebben ze vorige week in Heerlen beluisterd. Prachtig, en wat een mooie achtergrondbeelden. Het leukste vond ik het publiek: allemaal in het zwart en bijzonder gekleed. Gothic , tatoeages, sprookjesachtig of ruig.
Oh wauw wat een decor!!! :O
Ik heb ze ooit een keer van een afstandje gehoord op Bospop, dat was erg gaaf, ondanks dat ik niet voor het podium stond op dat moment!!
@mammie: Het publiek in de Nijmeegse schouwburg was juist heel erg net schouwburgpubliek: wat ouder en normaal gekleed. Eigenlijk…nou ja… zoals jullie
Ik heb volgens mij maar drie goths gezien…
@Zwusje: Het decor werd geprojecteerd op een doorzichtig scherm, dat tussen de bandleden in hing
Gaf wel een gaaf effect. Op een gegeven moment ging Sharon ervoor staan en toen kreeg ze engelenvleugeltjes. En ze deed een duet met iemand die niet fysiek aanwezig was, maar op het scherm te zien was.
Woh.. vet!!
Ik heb ze twee weken geleden in Apeldoorn gezien, echt super. Sharon zong erg goed. En het was ook traditioneel schouwburg publiek, wat helemaal mee ging.