Terug in de tijd

Nog net op tijd was ik gisteren thuis. Amper 10 minuutjes nadat ik de deur achter me had dichtgetrokken, barstte de hoosbui los, met flinke windvlagen erbij.

Het duurde gelukkig niet zo heel lang, want ik moest die avond nog naar buiten om naar de vrijwilligersbijeenkomst van het Gebroeders van Limburg festival te gaan. Maar hoewel de storm na zo’n 20 minuten alweer wat was gaan liggen, vielen rond tien over zeven ineens de tv en alle lichten uit! Blijkbaar had het hele blok last van de stroomstoring, want ik zag ook nergens anders licht branden. Dat was dus even terug naar de middeleeuwen, met kaarsen als de enige bron van licht. Goede manier om in de stemming te komen!

Tijdens de bijeenkomst werd me een hoop duidelijk. Mijn eerdere angst om weggehoond te worden vanwege mijn gebrek aan historische kennis was echt onterecht, aangezien al die vrijwilligers ook geen drol van de middeleeuwen weten. De re-enactors die je tijdens het festival ziet, zijn allemaal ingehuurd en ook de meeste kostuums voor de vrijwilligers worden gewoon gehuurd bij een bedrijf! Ik was een van de weinigen die daadwerkelijk over zelfgemaakte kleding beschikte. Nou voel ik me ineens een stuk zekerder :-)

Maar dat betekent ook dat je als vrijwilliger eigenlijk voornamelijk geacht wordt om ondersteunende dingen te doen. Kassa draaien, zorgen dat er geen gaten vallen in de optocht, stands opbouwen, etc., terwijl het neerzetten van de sfeer vooral door de ingehuurde re-enactors wordt gedaan. Maar dat laatste vind ik juist zo leuk om te doen!

Gelukkig bleken er nog wel wat mogelijkheden te zijn. Waarschijnlijk ga ik muziek maken met diverse mensen (de muzikanten zijn ook ingehuurd, maar inmiddels heb ik al contact met hen en een afspraak staan om af en toe samen te spelen), promo-girl spelen op zaterdag en in kostuum flyers uitdelen aan het winkelend publiek, en meelopen tijdens ‘De blijde incomste’-optocht. Maar ik word nog benaderd voor de concrete taakverdeling. Misschien zit ik ook wel even ergens achter de kassa ofzo, want helaas hebben de re-enactors dus geen hulpjes nodig. Er was wel de mogelijkheid om kinderactiviteiten te begeleiden, maar ik ken mijn beperkingen…

Ik heb er in ieder geval nog steeds zin in en ze geven me ook heel erg het gevoel dat ik welkom ben.

Het licht ging thuis overigens om kwart over tien weer aan, dus uiteindelijk heb ik nauwelijks in het donker hoeven zitten. Hebben jullie er ook last van gehad?

2 comments

  1. Zwusje says:

    Nou ja, wij waren gaan zwemmen in Duitsland, iets verderop in de baan van de storm zeg maar. Dus toen we een telefoontje kregen dat er een boom op het spoor was gevallen, wisten we dat het tijd was om de spullen in te pakken. We waren nét op tijd bij de auto!! ‘T ging zo snel ineens! De rit over de snelweg was erg uhh.. uitdagend zeg maar :p Daarna moest de treinrails worden vrijgemaakt, maar thuis hebben we eigenlijk nergens last van gehad. Ja, mijn zwembadje was voor de tweede keer van het balkon gewaaid (met water erin!!) maar die is blijkbaar erg stevig, want hij is nog steeds niet lek! Go zwembadje go! ;)

  2. Yvonne says:

    haha! Mijn collega zag ook ineens een kinderbadje voorbij vliegen…. op 3 hoog!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.