Het is vrijdagmiddag, twintig over vier. En het is hier uitgestorven.
Mijn voetstappen echoën door het halletje. Er komt nog net geen tumble weed voorbijgewaaid.
Naast me ligt de sleutel en een papiertje met de alarmcode van het gebouw. Want aangezien ik de allerlaatste aanwezige ben, moet ik afsluiten.
Volgens mij is er voetbal op tv…
I know that feeling!!
Ik kwam boven na een middag in het lab opgesloten te hebben gezeten…stilte absolute stilte, alleen mijn baas was er nog wel en die zag mijn goed werken *gna gna gna*