Ik weet niet wat het is, hoor… Iedere keer als ik tijdens een telefoongesprek het nummer ‘5’ moet zeggen, verstaan de mensen aan de andere kant van de lijn ‘6’.

Heel irritant, want zowel in mijn geboortedatum als in mijn postcode zit het nummer 5. Met als gevolg dat instanties mij in eerste instantie (pun intended) niet in hun systeem kunnen vinden.

“Mag ik uw geboortedatum?”
“Vijfentwintig augustus negentiennegenenzeventig”
“Ok.”
*tik tik tik*
“Ehm… ”
“…”
“Zesentwintig augustus negentiennegenenzeventig?”
“Nee, VIJFentwintig augustus.”
“Oh!”

En zo gaat het standaard.

Heel raar, want hoewel ik echt wel weet dat ik een Limburgs accent heb, vind ik ‘vijf’ nou niet bepaald als ‘zes’ klinken. Het lijkt niet eens op elkaar qua letters! En toch ligt het blijkbaar aan mij, want het gaat bij alle instanties fout. Zelfs als ik mijn postcode noem, waarin de cijfers 5 en 6 achter elkaar komen, zodat je in theorie duidelijk zou moeten kunnen horen dat ik de tweede keer een ander cijfer noem dan de eerste keer.

“Mag ik uw postcode?”
“Vijfenzestig, nogtweecijfers, tweeletters” *
“Zesenzestig?”
“Neeeeee, VIJFenzestig”
“Oh!”

Zucht. Het doet me denken aan de moeder van een ganggenootje van me uit de studentenflat, die dacht dat er een Melanie op onze gang woonde. Omdat ik, als ik opnam, altijd ‘Met Lenny’ zei. En op z’n Limburgs uitgesproken klonk dat blijkbaar als ‘Mè lanny’…

Wat vinden jullie, als objectieve niet-Limbo’s? Lijken mijn vijven en zessen op elkaar als ik praat?
En worden jullie wellicht ook continu verkeerd verstaan bij bepaalde woorden via de telefoon?

*Internetcensuur; niet iedereen hoeft te weten waar mijn huis woont