Zondag was een heerlijk dagje thuis relaxen, kerstkaarten schrijven en samen de kerstboom halen.

Ik kon lekker los gaan met de versiering, en met trots kan ik melden dat zowel de boom als de kerststukjes een stuk beter gelukt zijn dan vorig jaar! Ooit verkrijg ik nog wel eens de skill ‘episch bloemschikken’…

Aan het eind van de middag ging ineens de bel. Er stond een mevrouw voor de deur, die met een Russisch accent en een grote glimlach vroeg of ze even binnen mocht kijken.
Ehm…?
Pas daarna verklaarde ze de huishoudster te zijn geweest van de vorige bewoners. En ze miste het zo en wat was die vrouw toch lief en ze had zich altijd afgevraagd hoe het huis nu was want ze komt er nog steeds iedere keer langs omdat ze ook nog bij de buren poetst dus sorry sorry even nieuwsgierig maar ze wenste ons heel fijne kerstdagen en wij waren ook lief en toen gaf ze me een knuffel en een aai onder m’n kin (?) en ineens was ze weer buiten.

Oh.

Dus mocht ik er ooit in slagen Mark te overtuigen om een hulp in de huishouding te nemen, dan hebben we in ieder geval iemand die we kunnen bellen.