Eigenlijk was hij al af, maar gezien de pooltemperaturen die momenteel buiten heersen, besloot ik toch maar op het laatste moment om de onderjurk van mijn Midwinterfair kostuum opnieuw te maken, van een dikkere stof.

Op de markt hadden ze geen oranje wol, maar wel een mengeling van wol-viscose. Omdat het niet historisch correct hoeft te zijn, het er goed genoeg uitzag, het goedkoop spul was en ik bovendien geen zin had om in de auto te springen om naar een stoffenzaak te rijden, besloot ik dat dan maar te nemen.

En dit is dan het resultaat:

Ik ben er niet echt heel blij mee, want die twee dikke lagen wol zijn nou niet erg figure flattering. Bovendien vind ik het model niet zo leuk geworden als ik in m’n hoofd had. Misschien had ik geen open flappen moeten maken waar je de onderjurk door ziet, maar er gewoon oranje stukken tussen moeten zetten. Dan was ‘ie gelijk een stuk warmer geweest.
Ik kan het alsnog doen, maar dan heb ik wel urenlang voor niets die deken-steek om alle randjes heen zitten naaien… wat was dat een rotklus zeg! :-X

Hoewel ik inmiddels uit een boek een methode heb achterhaald hoe ze die open kaproen vroeger vastzetten (band om je hoofd knopen en ‘m daaraan vastspelden), zit hij niet echt optimaal. Ik ben bang dat het er raar uit gaat zien als ik ‘m een tijdje op heb en hij verschuift. Maar ik heb vooralsnog geen leuke wol gevonden om een dichte kaproen van te naaien. En vanwege de kou moet ik echt wel iets op m’n hoofd kunnen zetten. En deze kaproen had ik nog liggen. Dus die heb ik opnieuw gevoerd, aangezien alleen een laagje wol te flodderig was en een tweede laag wol veel te dik was geworden. Ditmaal heb ik er een voering van oranje linnen in genaaid.
Als het erg koud wordt, kan ik de liripipe ook om m’n nek wikkelen als een soort sjaal.

Dus tsja, ik heb nu iets warms om aan te doen als muzikante, maar ik denk niet dat dit een blijvertje is…

Wat vinden jullie?