Whieieie, wat een heerlijke avond was het gisteren! Voor het eerst ging ik naar een balfolk avond. De drempel was niet zo hoog, want het was in Nijmegen, dus als het niets was, dan was ik ook weer in 10 minuten thuis

Van de andere kant kende ik eigenlijk zo goed als niemand daar, en aangezien Mark een Yoshida weekendje had, had ik niet eens een danspartner. Ik wist wel dat er een bekende met haar vriend om 22.00 uur zou arriveren, dus als ik het tot die tijd wist uit te houden, kon ik in ieder geval de vloer op.

Maar het bleek allemaal totaal geen issue, want bijna zodra ik binnen was, zag ik al iemand die ik vorige week tijdens de draailier & doedelzak workshop had ontmoet. En aangezien het een man was, had ik gelijk iemand om mee te dansen.

Bovendien was het een heel leuke groep mensen en maakte ik al snel kennis met een hoop anderen. Wat wil je ook, als je tijdens een gigue of een tovercirkel continu van partner wisselt. Kun je gelijk achterhalen wie de goeie dansers zijn

En daar waren er een hoop van! Heel veel mannen konden goed leiden, waardoor ik diverse dansen heb gedanst die ik eigenlijk helemaal niet ken!
Zo danste ik spontaan een Argentijnse tango – terwijl ik alleen in een ver verleden tijdens stijldansen een ‘gewone’ tango heb geleerd. Maar bij de Argentijnse tango is er blijkbaar veel meer vrijheid en geeft de man de vrouw de ruimte om vanalles te doen. Met enige aanwijzigen. Mijn voeten werden op een gegeven moment zelfs letterlijk vastgezet door mijn danspartner, en werd ik automatisch door zijn houding een bepaalde kant uitgestuurd. Geweldige dans, die wil ik wel vaker doen!
Hetzelfde geldt voor de mazurka. In het begin leek het me nogal een suffe dans, maar aan het eind van de avond werd ik gekoppeld aan iemand die ‘m goed kon dansen. Er werd ook heel mooie muziek gespeeld, dus in plaats van de pasjes te staan tellen, liet ik me gewoon door de muziek en mijn danspartner leiden. Het bleek een kwestie van vooral goed contact blijven houden, en toen ging de rest vanzelf.
Alleen die polska hè… die mag iemand me nog eens rustig voordoen.

Ik was vooraf gewaarschuwd dat ik geen schoenen met hakken moest dragen en dat was maar goed ook, want zo’n hele avond balfok dansen is heftig! De meeste dames hadden platte schoentjes aan, zelfs met sokjes erin onder een jurk of rok. Tsja, bittere noodzaak eigenlijk. En wel zo praktisch. Het was ook bloedheet in de zaal (net onder een puntdak), dus veel drinken was een must. Hoewel ik op een gegeven moment wel een beetje een klotsbuik had van de biologische appelsap en maar op cola ben overgestapt.

Het deed me allemaal heel erg denken aan de vrije dansavonden in het stijldanscentrum, waar ik op zaterdagavonden altijd heen ging toen ik nog op de middelbare school zat. Gewoon een leuke, relaxte club mensen met dezelfde interesse. Geen agressie, geen ladderzatte lui, geen geduw door de drukte om bij de garderobe te komen… gewoon gezellig!

Om 1 uur hield de laatste band er mee op, maar omdat er onder veel gejoel nog twee zugaben werden gespeeld, stond ik uiteindelijk pas om half 2 buiten. Jammer dat het voorbij was, maar ik was ook wel goed gaar. Dus snel naar bedje gegaan en vandaag vooral brak geweest. ‘t Is toch alweer een tijdje geleden dat ik uit ben geweest… maar in deze vorm is het zeker voor herhaling vatbaar!