Ditmaal goed nieuws op het jurkenfront: mijn Alice in Wonderland jurkje is af!

Als authentieke controlfreak heb ik tegen alle tradities in, van tevoren aangegeven wat mij leuk zou lijken voor mijn vrijgezellenfeestje. Een Mad Tea Party!

De meest populaire pagina van mijn website is een lijst met tips voor een Alice in Wonderland themafeestje, maar ik heb zoiets nog nooit daadwerkelijk zelf gedaan. En mijn vrijgezellenfeestje leek me daar de ideale gelegenheid voor! Gelukkig zag Petra het ook wel zitten om dit te regelen en is ze voor me aan de slag gegaan. Behalve het thema, de datum en de locatie weet ik verder niets hoor… het is dus nog wel enigszins een verrassing wat het uiteindelijk wordt.

Geen idee dus of mensen in kostuum komen, maar ik vind dat ik toch wel op z’n minst zelf in een Alice jurkje op moet komen draven. En zeg nou zelf: een redelijk ervaren naaister die Alice in Wonderland liefhebber is, die geen Alice jurkje heeft?? Schandalig.
Bovendien, op vrijgezellenfeestjes is het gebruikelijk dat je in een of ander lullig kostuum wordt gehesen, dus dan kan ik er beter zelf voor zorgen, toch?

Dus bestelde ik een patroon en ging ik aan de slag.

Omdat ik niet alleen een controlfreak, maar ook een pietje-precies ben, wilde ik het jurkje zo exact mogelijk laten lijken op die in de illustraties uit het boek. Dat bleek wat eenvoudiger gedacht dan uitgevoerd…

Er zijn namelijk meerdere versies in omloop. In Alice’s Adventures in Wonderland blijkt Alice een net iets ander jurkje aan te hebben dan in het vervolg, Through the Looking Glass and what Alice found there:

 

In het tweede deel zitten er o.a. ineens ruches om het schortje, draagt ze gestreepte kousen en heeft ze een haarband in. En nog een paar andere details.

In The Nursery Alice, een verkorte versie van Alice’s Adventures in Wonderland voor de allerkleinsten, waren de afbeeldingen voor het eerst ingekleurd. Ik dacht dat ik op basis daarvan dus de kleur van de jurk kon bepalen. Maar ook hier bleek ze ineens wat anders aan te hebben!

Er zit ineens een of andere lap stof met strik onder haar schortje door. En de haarband is een strik geworden. En waar komen al die rechte plooien in haar jurkje vandaan? Argh!

Verder is in latere uitgaven van de Alice boeken de geel/oranje jurk blauw geworden. In de ene versie met blauwe lijntjes op het schortje (en gestreepte kousen!), in de andere versie met rode (en half-hoge kousen!). Disney heeft dit blauwe jurkje overigens overgenomen, en daardoor denkt iedereen nu dat Alice’s jurkje oorspronkelijk blauw was. Maar daar valt dus over te twisten.

Ik besloot voor de allereerste gekleurde versie te gaan – geel/oranje dus. Alleen was die kleur niet te vinden en is het een knalgele stof geworden. Achteraf gezien had ik dan misschien toch beter voor blauw kunnen gaan, maar goed.

Verder heb ik gekozen om de versie van Through the Looking Glass te maken. Daar is Alice 7,5 jaar oud, terwijl ze in het eerste boek 7 jaar is. En aangezien ik als 31-jarige voor minder dan een kwart van mijn leeftijd moet gaan doorgaan, leek het me verstandig om de oudste versie te kiezen (en bovendien vond ik die ook net wat leuker).

Tadaaaaaa:

Hij is echt extreem over-de-top-schattig geworden… Die pofmouwtjes!! :-O

Bij nader inzien moet ik een maillot kopen met iets subtielere strepen. En in het blauw in plaats van zwart. Maar ik heb al best lang moeten zoeken om deze te vinden.

(En ja, ik moet naar de kapper. Maar ik mag niets laten knippen tot mijn proefkapselafspraak geweest is)

Ik kan inmiddels ook geen rimpels meer zien. Man, ik heb in al mijn naaiprojecten samen nog nooit zo veel gerimpeld als in dit kostuum! Rimpelen van de mouwtjes van het jurkje, rimpelen van de mouwtjes van het schortje, rimpelen van de taille van het jurkje, rimpelen van het midden van het schortje, rimpelen van de ruches… aaahhh!!

Hij is niet helemaal perfect volgens het plaatje. Zoals ik al zei klopt de kleur niet helemaal, maar ik merkte ook te laat op dat ik de rand van het schortje bovenin hoekig heb gemaakt in plaats van rond.
Verder bleek bij het bestuderen van de illustraties dat haar schortje helemaal geen achterkant heeft!! Terwijl het onmogelijk is dat het ding alleen met een koordje in de nek vastzit, want dan zou er geen plek zijn om die mouwtjes aan vast te zetten. De illustrator is dus ook niet heel erg realistisch geweest. In het patroon dat ik kocht, hadden ze zich er ook gemakkelijk vanaf gemaakt: daar zat de bovenkant van het schortje gewoon in de schoudernaad vastgenaaid, zodat er helemaal geen achterkant was… lekker dan. Dus heb ik maar van die rechte bandjes erin genaaid. Niet volgens de illustratie, maar een zwevend schortje kan nu eenmaal niet.

Het is in ieder geval een stuk authentieker dan de meeste filmversies die je ziet. Die uit 1999 komt nog wel het meest in de buurt.

Dankzij mijn naaijuf heb ik ook nog iets geleerd: die zwarte streepjes aan de onderkant van de jurk zijn geen decoratieve streepjes, maar plooien. Omdat kinderen zo snel uit hun kleren groeien, namen ze zo’n jurkje vaak op door er een paar plooien in te naaien. Als het kind was gegroeid, haalden ze er een of meerdere weer los zodat de jurk langer werd!
Dat hoorde ik pas nadat ik de jurk al gezoomd had, dus moest ik er weer een stuk onder aan zetten, om genoeg stof te hebben voor de plooien. Met wat gepriegel heb ik die extra naad weggewerkt in de plooien. Vandaar dat de onderste plooi iets korter en donkerder is dan de rest. Maar goed.

Ondanks de kleine afwijkingen ben ik wel blij met het resultaat. Toen ik halverwege was noemde ik de jurk nog ‘het grote gele gevaar’, maar nu er een schortje met mouwtjes overheen zit, valt het weer mee.

En nu heb ik zin in mijn vrijgezellenfeestje!!