Na 5 jaar pleegmoeder van onze visjes geweest te zijn, is het tijd voor overdracht van verantwoordelijkheden. Niet verrassend keek iedereen echter oost-indisch doof de andere kant op, toen ik vroeg wie de taak van mij over wilde nemen.

Tijd dus voor het plaatsen van een oproepje op de knooppunten in ons kantoorgebouw:

Nadat op de plek voor ‘<vul in wat van toepassing is>’ diverse opmerkingen zoals ‘viskraam’, ‘toilet’ en ‘grill’ waren gekalkt, had ik weinig hoop voor hun overlevingskansen.

Maar lo and behold, gisteren meldde zich ineens een collega met de mededeling dat ze het voeren en schoonmaken, wel met een groepje mensen op de benedenverdieping wilden gaan oppakken! De verbaasde opmerkingen van mijn collega’s op de bovenverdieping, die zien wat ik tweewekelijks moet doen om de bak schoon te krijgen, overstemmend, benoemde ik hen enthousiast tot pleegfamilie.

In de laatste week van mijn aanwezigheid ga ik ze dus uitleggen hoe weinig visjes mogen eten en hoe de wet van de communicerende vaten kan worden toegepast op emmer & aquarium.

En vervolgens de neiging bedwingen om enkele weken na mijn vertrek te informeren hoe het met de gezondheid van mijn lieverds staat. Het is namelijk al 3x gebeurd dat er na mijn vakantieperiode een vis bleek te zijn overleden…

Help me duimen op een goede afloop…