Mark had nog een bon liggen voor een ‘belevenis voor twee’. De gezichtsbehandeling plus massage sprak ons het meest aan. Maar daarvoor moesten we wel naar Apeldoorn.

Geen probleem, dan maakten we er toch gelijk een weekendje quality time van?

Dus boekte Mark via Hotelkamerveilingen.nl een hotelletje met korting, in het nabij gelegen Beekbergen.

Zaterdagochtend zijn we dus eerst lekker vertroeteld. Gezichtje in de crèmepjes en maskers, gevolgd door een gezichts- en schoudermassage, en daarna nog een paar lagen crèmepjes. Prrr….

Vervolgens het centrum van Apeldoorn in om te lunchen en eens goed te shoppen.

Ik kende Apeldoorn niet, maar ik kan jullie nu vertellen: het is een schoenenstad. Het aantal kledingwinkels voor dames van niet-middelbare en niet-puberale leeftijd viel zwaar tegen, maar in iedere straat zaten minstens 3 schoenenwinkels! Mark slaagde flink, met twee nieuwe truien, drie longsleeves (okee, drie dezelfde, maar dan in een andere kleur) en een paar schoenen. Ik ging met lege handen naar huis, want ik kon geen leuke kleding vinden en ik mocht van mezelf alleen een specifiek soort laarzen kopen. Maar die hadden ze niet, of pasten me niet.
Desondanks was het een leuke middag.

Toen naar het hotel om in te checken en even uit te blazen. We besloten er ook te blijven dineren. De kaart zag er goed uit en hoewel de kok zijn eigen interpretatie van het voorgerecht bleek te hebben (“U verwachtte een salade met wat zalm erdoor? Tsja, dat hoor ik wel vaker. Maar de kok wil dit stuk zalm met takje sla toch omschrijven als ‘salade met zalm’ in plaats van ‘zalm met een toefje groen'”), was het toetje van huisgemaakte chocolademousse met passievruchtijs niet te versmaden :-9

Aangezien ik nog een bioscoopbon had liggen, reden we na het eten terug naar Apeldoorn om er een filmpje te pakken. Er draaide niet zo heel veel dat we wilden zien en omdat ‘Puss in boots’ alleen rond etenstijd draaide, werd het ‘Mission Impossible: ghost protocol’.

Ik had al eens een overweldigende ervaring met een bak popcorn gehad in een bios, dus vroeg ik ditmaal wijselijk om de normale variant in plaats van de ‘large’. Nou, dan zeggen ze dat in Amerika alles groter is, maar in Apeldoorn kunnen ze er ook wat van! (*burp*)

De film was niet bepaald bijzonder, maar wel onderhoudend. Ik kon het verhaal volgen en de personages uit elkaar houden en voor Mark zaten er explosies in. Prima avondje dus

Helaas had ik tijdens de film een behoorlijke hoofdpijn ontwikkeld. Of het de door de massage losgekomen afvalstoffen waren, of de hoeveelheid suiker in de popcorn, weet ik niet, maar midden in de nacht was het zo erg geworden dat ik er van wakker werd en ook niet meer in slaap kon komen.

Zul je net zien. Besluit ik eens om voor deze ene keer wat minder mee te slepen (“ach, het is maar één nachtje”) en onder andere mijn EHBO-doosje thuis te laten, heb ik paracetamol nodig! Vergeet het maar, vanaf nu word ik gewoon weer packrat!

Maar goed, de hoofdpijn bleef dus. Mark was inmiddels ook wakker geworden vanwege mijn zoektocht in mijn portemonnee (pleisters had ik daar dus wel in zitten… hee, je zult maar eens ergens onderweg ineens blaren krijgen!). En wat denk je? Hij is midden in de nacht speciaal voor mij naar de receptie gegaan (een buitengebouw, want we zaten op een soort Centerparcs-achtig terrein met huisjes) om daar om paracetamol te vragen. En toen ze die niet meer bleken te hebben, is hij in de auto gesprongen en naar enkele hotels in de omgeving (niemand aanwezig bij de balie) en uiteindelijk een tankstation gereden om daar een pakje te kopen!
Mijn superman. Mijn redder in de nood. Wat mag ik toch in mijn handjes knijpen dat ik met hem ben getrouwd.

Uiteindelijk toch nog geslapen dus, maar wel te kort.

Met slaperige oogjes hebben we de volgende ochtend, na een uitgebreid ontbijtbuffet, uitgecheckt en zijn we de auto ingestapt.

Niet gelijk naar huis – het weekend was nog niet voorbij! Rhenen lag enigszins op de route naar huis, dus zijn we beestjes gaan kijken in Ouwehands dierenpark.

Superleuk! (Alleen jammer dat het een echte kinderdierentuin is, dus ik ben meerdere malen zowat omvergerend en het gekrijs van de kids dreunt nu nog in m’n hoofd na)
Geitjes geaaid, gesmolten om de schattige stokstaartjes en ons verbaasd over de beerachtige geluiden die flamingo’s blijkbaar kunnen produceren.

Moe maar voldaan arriveerden we thuis bij ons eigen beestje, dat gelukkig wél te knuffelen is.

Het weekend sloten we af met zelfgebakken pannenkoeken en een versgekocht filmpje (Avatar) op de bank.

Zo. Dat was een heerlijk weekend met mijn heerlijke man. Moeten we vaker doen!