Tijdens de Serious Request actie had Mark geboden op een cursus reanimatie. En hij won de veiling, dus hij mocht met een aantal andere mensen de cursus gaan volgen.
Zaterdag togen Mark, Suus, Judith, Alice, Bob en ik daarom naar Apeldoorn om te leren hoe we mensen kunnen redden. Tenminste, alleen als ze een hartstilstand hebben gehad. In alle andere gevallen moeten ze het maar uitzoeken.
We leerden één voor één alle stappen: niet alleen de daadwerkelijke hartmassage en het beademen, maar ook het actief aanspreken van omstanders om 112 te bellen of een AED te gaan zoeken. En hoe we vervolgens met zo’n schokapparaat om moeten gaan.
http://youtu.be/jgJ4yVmGC4E
Twee minuten lang reanimeren klinkt alsof het niets is, maar dat valt vies tegen! Het was behoorlijk intensief en al snel had ik een kop als een boei.
Wat dat betreft heb ik wel wat nadeel van mijn beperkte gewicht – je moet de borstkas 4 a 5 centimeter indrukken bij de hartmassage, maar in plaats van daar actief op te mikken, moest ik mijn volle gewicht op die arme pop hangen, zodat ik diep genoeg kon komen.
En tja, wat krijg je als je 6 LARP’ers bij elkaar zet en vraagt om een situatie na te spelen? Dan gaan de mensen die niet aan de beurt zijn, improviseren. Dus werd er gereanimeerd met scheldende en betweterige omstanders, hysterische partner-van-het-slachtoffer, en verslaggever met cameracrew die even bij de hulpverleners kwam informeren wat de huidige stand van zaken was 
http://youtu.be/mnV98vnmeyo
http://youtu.be/j4zk5qSwLD0
Volgens mij was de docente enigszins verrast door de hilariteit die aldus ontstond. Ze besloot dan ook om ons maar niet de oefening te laten herhalen met een ander soort AED, maar om ons te leren hoe je baby’s reanimeert.
[/caption]
Ondanks de chaos die we veroorzaakten zijn we wel allemaal geslaagd en krijgen we binnenkort per post een officieel certificaat!
Dat komt wel met Verantwoordelijkheid: je bent blijkbaar strafbaar als je in een noodsituatie niet handelt terwijl je wel iets zou kunnen doen.
Hoewel ik absoluut geen zorgzaam type ben, ben ik wel blij dat ik nu weet wat ik kan doen in zo’n situatie. Want wat is er erger dan hulpeloos moeten toekijken, terwijl iemand om wie je geeft, dood gaat?
En het is ook fijn dat ik heb geleerd dat je het beter niet goed kunt doen, dan dat je helemaal niets doet. Want als er iemand neervalt dan is er bijvoorbeeld ook kans op nekletsel en dergelijke. In zo’n geval moet je daar natuurlijk op een andere manier mee omgaan. En je kunt ook iemand z’n ribben breken bij de hartmassage. Maar uiteindelijk komt het er altijd op neer, dat je de situatie niet 100% kunt overzien. Je bent geen arts. Je bent de opvang totdat er een ambulance komt. En ook al veroorzaak je op ander vlak schade, als je niets doet, gaat de persoon sowieso dood. Dus veel keuze heb je niet.
Behoorlijk afgepeigerd kwam ik thuis. Toch ben ik ‘s avonds nog gaan Balfolken. Ergens kwam nog energie vandaan gelukkig.
Het was dus een nuttige en heel leuke zaterdag!
“Dat komt wel met Verantwoordelijkheid: je bent blijkbaar strafbaar als je in een noodsituatie niet handelt terwijl je wel iets zou kunnen doen.”
IEDEREEN is dat bij wet verplicht, certificaat of niet. Dus je bent in noodgevallen nu niet “harder de sjaak” dan ieder ander, hoor
LOL, mijn leraar reanimatie haalde ook van die “LARP-geintjes” uit om ons uit onze concentratie te brengen.
Goed bezig, en nu elk (half) jaar bijhouden.
Bij het baby-reanimeren nog foute baby-opofferen/opeten grappen gemaakt? Deden wij namelijk wel