Mark wilde graag een nieuw kostuum voor zijn AON-personage; een priester.

Het moest geïnspireerd zijn op de outfit van ‘Brother Justin’ uit Carnivale:

Maar het moest wel in zijn eigen AON-kleuren: bruin en geel/goud. En met ‘potentieel episch wapperende flappen’ aan de achterzijde.

Hm. Dat werd dus een Matrix-jas patroon als basis.

Vervolgens togen we naar de stofjesmarkt in Utrecht, waar Mark een hele mooie bruine wol uitkoos. Helaas was er natuurlijk geen bijpassende gele wol te vinden. Dus zochten we iets in geel of goud om de bruine jas mee op te leuken.
Bij de allereerste fourniturenkraam scoorden we al binnen enkele seconden: daar lag prachtig goudband. We besloten ter plekke dat we deze tussen de naden gingen verwerken. Bij de tweede fourniturenkraam kochten we gouden knoopjes, en ik kon aan de slag.

Pas later ontdekte ik, dat onze opzet per ongeluk wel heel veel weg had van een kardinaalsoutfit:

Deze outfit was prachtig doorgestikt met rood garen (helaas niet te zien op deze foto). Hmm… zou ik dat dan misschien ook….

Natuurlijk bedacht ik me dat pas toen de helft van het kostuum al in elkaar zat.
Het kostte wat gepruts, maar ik was gelukkig nog net niet te laat om het geheel alsnog door te stikken.

Eigenlijk had ik gezworen om nooit meer gouddraad met de naaimachine te verwerken, omdat het spul hel op aarde is. Maar toen mijn naaijuf vertelde dat je daar dan ook een speciale naald voor moest gebruiken, me bovendien inlichtte over het bestaan van verschillende typen gouddraad en me een veel mooiere variant toonde dan degene die ik thuis had liggen, besloot ik het toch weer te proberen. En waarempel: het naaide als een tierelier!

Stomgenoeg maakte zo’n minuscuul glanzend naadje het kostuum ook direct veel luxer.

Toch ging niet alles in één keer goed.
Om een wat groter episch wappereffect aan de achterkant te bewerkstelligen, paste ik het achterpand aan zodat het iets meer klokt. Het irritante van Simplicity patronen is alleen, dat de naadtoeslag er bij in zit. Dat was ik even vergeten, dus had ik er niet aan gedacht om er, na het door midden knippen van het achterpand, aan de binnenkanten een extra naadtoeslag bij te plakken. Waardoor het achterpand nogal krap uitpakte en Mark zich er amper in kon bewegen.
Dus moest ik alle naden uithalen en, ditmaal zo smal mogelijk, opnieuw vastzetten. Daarmee won ik gelukkig nét genoeg centimeters om Mark voldoende bewegingsruimte te geven.

Oh, en iemand mag me ook eens uitleggen waarom alle naadtoeslag in het patroon zit, behalve bij de zomen. Waardoor ik vergat om 3 cm extra te knippen bij de mouwen.

Niet dat het veel uitmaakte, want de mouwen waren sowieso te kort geweest voor Mark (hebben Amerikanen zo’n korte armpjes?) dus moesten ze eruit en opnieuw geknipt. Gelukkig had ik genoeg stof over.

Verder brak ik maar liefst twee naalden op die superdikke goudband.

Maar uiteindelijk zat dan alles zoals het hoorde!

Hierbij het resultaat (eerste foto klikbaar):

Ik ben er stiekem best wel trots op. Vooral wat betreft de pasvorm, zodat duidelijk te zien is dat mijn lief goed gebouwd is

En ik heb er ‘slechts’ tweeënhalve maand over gedaan! Het scheelt echt wel dat ik tegenwoordig ‘s vrijdags vrij ben en eindelijk tijd heb om huiswerk te maken, in plaats van alleen maar tijdens naailes te kunnen werken.

Hoera; Mark blij, ik op naar het volgende project!