Zo, dat was me het weekendje wel! Bijna een jaar na het ontstaan van het plan en vele uren voorbereiding later, arriveerden we dan eindelijk met ons heksen oude dames-groepje op De Dwaler.

We hebben leuk spel gehad, maar voordat we dat mochten ervaren, kregen we eerst een hoop dompers voor onze kiezen.

Bij aankomst bleek de afstand tussen het IC- en OC-terrein echt HUGE te zijn. Waar ook nog eens bij kwam, dat we niet met de auto het terrein op mochten. Dus moest AL onze meuk (ja, dat was een hoop…) op een kar worden geladen en moest het geheel over hobbelige bospaadjes van de parkeerplaats naar het terrein worden gezeuld. Dat kostte zeker een uur extra opbouwtijd, waar we niet op hadden gerekend. Omdat Suus en Petra, die de IC-tent bij zich hadden, ook nog eens episch in de file stonden, kwamen die pas erg laat aan, waardoor Judith en ik alleen onze OC tent alvast konden opzetten. Uiteindelijk hebben we de tent gedeeltelijk in het donker moeten opbouwen terwijl anderen al IC waren (nogmaals grote dank aan Harro, Bram en Frans voor alle hulp!).

Gelukkig hadden we wel nog een plekje voor de tent toegewezen gekregen. Dat was namelijk domper #2. Blijkbaar zijn er een hoop regeltjes bij de evenementen van Games ‘n Stuff, waaronder dat je vooraf moet melden dat je een IC-tent bij je hebt, zodat ze je officieel kunnen indelen in het dorp.
Oeps.

En dat was niet het enige regeltje dat we hadden gemist. Wij hebben braaf op de site de regelset gedownload en de informatie op de evenementpagina doorgenomen. Wat we echter niet wisten, is dat er blijkbaar ook nog informatie en richtlijnen op het forum staan. In verschillende subfora door elkaar. Heel fijn, als je net nieuw bent…

Zo hadden we blijkbaar zelf onze charactersheet met vaardigheden moeten uitprinten. Wij hadden het hen keurig van tevoren toegemaild, samen met onze achtergronden. Want zo gaat dat bij alle evenementen waar wij heen gaan, en vervolgens ligt je personagekaart keurig voor je klaar bij incheck. Nou, hier dus niet Je moet ter plekke zelf je vaardigheden overschrijven op een personagekaartje.

Gelukkig hadden we wel op tijd gezien dat het hier de bedoeling was dat je je eigen ontbijt, lunch en avondeten regelde, anders hadden we echt een probleem gehad…

Een ander regeltje dat we gemist hadden, was dat party-tenten absoluut niet welkom zijn.
Ze hadden het dorp inderdaad heel mooi aangekleed, met niet-synthetische tenten, vuurkorven, bouwsels van houten palen, etc. Hoewel onze tent gewoon neutraal wit was, had hij wel van die plastic raampjes erin. En dus werden we op onze vingertjes getikt. We hoefden ‘m gelukkig niet direct af te breken, maar moeten de volgende keer wel met iets anders komen. Oh.

Ook Suus’ kostuum is afgekeurd. Omdat ze geen tijd meer had om iets te naaien, had ze in een tweedehandswinkel wat ouwe oma-achtige dingen gehaald. Het was bedoeld als een tijdelijk iets, maar er werd gelijk iets van gezegd: te modern. Niet meer doen. Outfits moeten gebaseerd zijn op de periode rond 1200 na Christus.
En hoewel ik de opmerking over de tent snap, vond ik dit om eerlijk te zijn erg onterecht. Er liepen Drow rond in synthetische glittercapes en ik heb daadwerkelijk mensen in spijkerbroek en gympen zien langskomen!
Overigens werd ik niet aangesproken op mijn overduidelijk Victoriaans geïnspireerde outfit (waarom dacht ik ook alweer dat een gevoerde wollen blouse met lange pruik een goed idee was? Het was fokking 27 graden…WARM!!). Terwijl ik me daar wél vooraf zorgen over had gemaakt en zelfs nog John, die daar af en toe spelleider is, gevraagd had of het wel kon (en volgens hem was het absoluut geen probleem)…

Vervolgens bleken sommige richtlijnen ook nog eens tegenstrijdig met de praktijk.

Volgens de informatie die wij hadden gelezen, was het een low-fantasy setting. Je mocht weliswaar spelen wat je wilde; van half-ondode kabouterkat tot bloedzuigend schaduwelfschaap, maar mensen waren het meest voorkomende ras en andere rassen waren maar vreemd.
Nou, wij komen dat terrein op en worden zowat omvergelopen door hordes orken, goblins, elfen, drow en meer. Er kwam nota bene vanuit de spelleiding plot over vampieren en nog veel vreemdere wezens langs!

Wij dachten een groepje oude dames te gaan spelen, die stiekem heksen zijn. Niet op de übermagische spreukencastende manier, maar gewoon een beetje met bijgeloof, voodoo, etc. Vooral niet voor uitkomen, anders eindigen we nog op de brandstapel!
Vergeet het maar. Binnen 15 minuten na aankomst, werd er al op de deur geklopt. Of we iets van alchemie konden? Weer 15 minuten later, een volgende klop: of we iets met magie konden? En de volgende ochtend stonden we al algemeen bekend als ‘de heksen’. Gewoon, omdat we zo oud waren. En het was klaarblijkelijk ook helemaal niet erg, dat we wellicht heksen waren. Niks brandstapel, niks brandende toortsen. Magie is toch heel gewoon? Oh.

Het duurde even voordat we van de schik bekomen waren en ons enigszins hadden neergelegd bij dit voor ons o-zo-vreemde evenement. Dat we qua leeftijd ook niet bepaald in het groepje pasten, hielp ook niet erg. Het leken in eerste instantie vooral kinderen en jongeren tussen de 12 en 20 jaar te zijn. En enkele van hun ouders. Dat bleek later wel weer mee te vallen overigens.

Wat ons echter super positief verraste, was het spel. Wij dachten weinig aanspraak te zullen hebben als nieuw groepje senioren en bovendien niet al te briljant spel te kunnen krijgen met deze groentjes. Maar dat hadden we mis. Men liep per direct de deur bij ons plat (okee, we deelden dan ook koekjes uit bij de vleet) en hoewel we helemaal geen plot hoefden, ging ook dat zowat bij ons op de deurmat liggen zodat we er over struikelden (en bijna onze heup braken).

Aldus werd het een weekend vol met gezellige visites om de buren te leren kennen, nieuwe vrienden maken, sloten thee en bakken vol koekjes, lange boswandelingen (alweer verdwaald… zowel IC als OC. Wat is dit voor bos??) en verlosten we tussendoor ook nog een compleet dorp van een vervloeking dankzij een nachtelijk ritueeltje in een drassig weiland (sssst…. niets zeggen! Wij waren het niet! Ze zijn er gewoon vanzelf overheen gegroeid!).

We hebben ons ook heel goed geamuseerd met elkaar. We zijn echt een heerlijk clubje ouwe wijven, zo met z’n viertjes (“Jongeman, heb jij je bord wel leeg gegeten?”, “Meisje, die split in jouw rok kan echt niet, zo kom je nooit aan de man!”), maar we zijn toch ook vier heel verschillende typjes: Judith, de eenvoudige boerin met Twents accent; Suus, de vergeetachtige banketbakkende oma; Petra, het onderwijzende moeke; en ik, de vergane glorie uit een gegoede familie met trillende handjes.

En naar ons luisteren, dat de andere spelers deden! Met een koekje kregen we alles voor elkaar!

Op een gegeven moment hadden we een onbekend kruid, waarvan we vermoedden dat het ervoor zorgde dat je half dier werd als je er walm van inademde. Om het vermoeden te bevestigen, togen we naar het kampvuur, waar een heel groepje mensen omheen zat. “Jongelui”, verkondigden we: “We gaan een experimentje doen door dit kruid in het vuur te gooien. Iedereen die blijft zitten, krijgt van ons een koekje.” Waarop een collectieve brul uit de groep ontsteeg: “KOEKJUH!!!”. Enkele slimmeriken verlieten weliswaar de groep, maar er waren er ook die juist bij het vuur kwamen zitten, speciaal voor het koekje

Hilarisch genoeg zijn ons meerdere oneerbare voorstellen gedaan, ook al waren we op leeftijd. Na drie stappen in het dorp gezet te hebben, zeeg al een jongeman voor me op de knieën en vergeleek hij mij met een ster uit de hemel (gunst… *giechel*).
Bij het betreden van de bar, loeide men iets in de trant van: “Vrouwuhhh!!! Lekkurre wijvuh!!!”, om beteuterd te vervolgen: “…Oh wacht… deze zijn wel wat verlept…”.
Door een ork werden we uitgenodigd om ‘zijn slaapkamer te komen bekijken’. Wij dachten dat de arme jongen een moedercomplex had (hij vertelde zijn eigen overleden moeder al driemaal te hebben opgegraven) en vermoedden dat hij een schouderklopje nodig had omdat hij het zo netjes had opgeruimd. Dus gingen we de volgende dag langs. Helaas was hij niet thuis. De ork die ons te woord stond, wist niet zo goed wat hij met ons aan moest – vier seniore dames die vrijwillig de slaapkamer van een ork kwamen bekijken? Maar nadat we vertelden dat hij een koekje kreeg als zijn slaapkamer inderdaad keurig opgeruimd bleek, waren ze zelfs bereid om ons later in het dorp te komen ophalen en helemaal naar hun eigen dorp te dragen, in ruil voor dat koekje

Ook erg grappig was het met z’n vieren op een rijtje voor de tent zitten, met een breiwerkje in de hand, kijkend naar al het volk dat langs kwam. Waardoor we op volledig passende wij-zitten-de-hele-dag-achter-de-geraniums-te-koekeloeren-wijze, ooggetuige waren van alles en exact konden vertellen wie het altaar in de kerk had gevandaliseerd.

Andere hoogtepunten waren het advocaat voeren aan een ik-denk-dat-hij-net-mag-drinken-jongeman, die geen idee had wat we ‘m voorschotelden en het na één hapje toch maar teruggaf (“Jong geleerd is oud gedaan!”) en het naar bed brengen van het arme knikkebollende jongetje dat we om 12 uur ‘s nachts in de bar aantroffen, omdat het ‘m niet lukte om zonder aangevallen te worden, het OC-terrein te bereiken (“Loop maar met ons mee, knul! We slaan die naarlingen wel met ons handtasje als ze ons lastig durven te vallen”).

Ondanks de opstartproblemen, hebben we ons dus zeker weten uitstekend vermaakt op het weekend. Ons concept werkt; we zijn er alleen nog niet helemaal uit of De Dwaler nu het evenement voor ons is. We weten niet zeker of de orga blij met ons is, of ons slechts ‘gedoogt’.

Maar ik vermoed dat het vooral de schok van het onbekende was en het niet aansluiten op onze verwachtingen vooraf, plus het feit dat kritiek krijgen nooit leuk is. Als we een betere IC-tent kunnen regelen en Suus haar kostuum af krijgt, is het grootste probleem al opgelost. Via via hoorden we namelijk dat ze ons ritueeltje wel konden waarderen en er is ons ook gezegd dat de inrichting van onze tent wel helemaal goed was.

Wat de setting betreft: blijkbaar zijn ze momenteel bezig met een overgang van high- naar low-fantasy. En is die gewoon nog niet afgerond. En eigenlijk denk ik dat onze low-fantasy personages misschien nog wel beter passen in de setting die ze uiteindelijk willen creëren, dan een hoop van de huidige spelers. Dus wat dat betreft hoop ik dat we welkom zijn.

We hebben afgesproken dat we het een paar dagen laten bezinken en het gaan evalueren wanneer we goed zijn bijgeslapen, waarna we wat feedback zullen vragen & geven aan de spelleiding. En dan bepalen we wel of we hier nog verder gaan ronddwalen, of dat we ons boeltje weer opbouwen op een ander evenement waar ons groepje beter mee matcht.