We hadden ook dit jaar weer een flinke oogst van onze twee appelbomen:
Alleen zaten er in de appeltjes van de rechtse boom, allemaal spikkeltjes.
Navraag bij mijn pappie bracht aan het licht dat het ging om appelschurft. Het klinkt erg onsmakelijk, maar blijkbaar zijn ze dan nog steeds prima eetbaar. Vooruit dan maar.
Heul Veul schillen en Heul Veul klokhuizen verwijderen later…
(Auw, mijn arme hand)
Tip: snij jezelf niet al in het begin in je duim met het klokhuiseruitsnijhulpstuk – een met zure appelsap doorweekte pleister om je duim is niet heel bevorderlijk voor de voortgang.
Maar het resultaat mag er zijn:
Omnomnom! Dat gaat goed smaken, morgen tijdens de filmdag!
(Note to self: niet meer met een after-LARP-dip tot na twaalf uur ‘s nachts appelmoes maken. Je gaat dan dromen dat Arto je een pot appelmoes komt brengen :-X )
Kijk ons vlijtig Liesje weer eens!
Dat ziet er lekker uit.
Niet om het een of ander, maar dat lijkt me prima, Arto die een pot appelmoes komt brengen. ‘t Is weer eens wat anders dan samen een beschuitje eten.
Lekker toch, zo kokkerellen?