Mark deelde me van de week mee dat we zaterdag maar eens iets leuks samen moesten gaan doen. Gewoon, naar een willekeurige stad en daar shoppen en uit eten ofzo.

Den Bosch kwam bovendrijven als suggestie, maar gezien het feit dat dit weekend het carnavalsgedruis is losgebarsten, leek dat toch niet zo’n goede optie meer. Dan maar wat meer naar het noorden.
Het werd Deventer. Daar waren we beiden nog nooit geweest en het was nog geen uur rijden.

Het centrum van Deventer bleek best leuk. Veel schattige scheve oude gebouwtjes. Veel winkeltjes met oude platen, huisfrutseltjes, hobbyspul en juweliers.

Het aantal kledingzaken viel helaas tegen. Hoewel ik me had ingesteld op een middagje intensief ‘personal shopper’ spelen voor Mark (die nauwelijks meer niet-versleten outfits in z’n kast heeft liggen… the horror!), bleef de buit beperkt tot één leren jasje.
Maar ik kan met gepaste trots melden dat het ook wel écht een heel leuke, hippe jas is die hem heel goed staat en dat Mark er zonder mijn bemoeienis straal langs zou zijn gelopen.
Wacht maar totdat ik mijn shopping powers fatsoenlijk los kan laten… mijn handen jeuken om die garderobe aan te vullen!

Ter compensatie van het shoppen, liet ik op mijn beurt toe dat manlief me het plaatselijke museumpje in manouvreerde. Ik ben helemaal geen fan van musea namelijk. De tentoonstelling over geknoopte en geweven kleden van de lokale bevolking over de tijd heen, kon me dan ook werkelijk aan m’n reet roesten.
Maar hee… waar leidde die verborgen trap heen?
Eenmaal in de kelder beland, vonden we weggestopt achter een auditorium twee vitrinekasten met archeologische vondsten. Met onder andere Middeleeuwse spulletjes uit onze re-enactmentperiode.
Kijk, en als je een tijdsperiode en onderwerp hebt dat je wél interesseert, dan wordt het staren naar ouwe meuk achter glas ineens een stuk leuker! Want nu weet ik waar ik op moet letten en welke details relevant zijn.

Speciaal voor mijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes van the Basic Elements een aantal foto’s van de (okee, voor mij) meest interessante objecten:

Excuses voor de slechte kwaliteit van de foto’s; ik moest improviseren en met mijn mobieltje door glas heen fotograferen onder slechte lichtomstandigheden.

Er was ook nog een gouden ring met edelsteen opgegraven. En in de museumshop zou daar een replica van te koop zijn volgens het kaartje. Oeh goodie! Dus aan het eind van het bezoek snelde ik naar de shop… alwaar het ding €450 bleek te kosten.
Ehm, laat maar…

De dag werd afgesloten met een dinertje.

Fijn, zo’n dagje quality time samen en gewoon eens naar een onbekende stad rijden! Moeten we vaker doen.