Dit is al de zoveelste keer dat ik op Facebook zo’n foto zie langskomen met de strekking “deze (maatje 40-42) vrouwen zijn véél hotter dan deze (maatje 30-32) vrouwen”, waarbij de twee groepen dames in lingerie of badkleding te zien zijn. Veel voorkomende varianten zijn sterren van vroeger (zoals Marilyn Monroe) versus sterren van nu.
De strekking van die vergelijkingsfoto’s zou moeten zijn: “normale vrouwen zijn ook mooi, ook al zijn ze niet zo mager als de huidige modebranche voorschrijft”.
Ik word daar altijd een beetje triest van. Want mensen, die ‘molligere’ dames op de foto’s, dat zijn ook sterren, of modellen. Het zijn ook mensen waar wij tegenop kijken omdat we ze speciaal vinden en omdat ze voldoen (of in die tijd voldeden) aan onze schoonheidsidealen.
Voor het geval je het nog niet besefte: plus-size modellen (zoals die in de zogenaamd vrouwvriendelijke Dove-reclames) zijn óók modellen. Ook zij worden geselecteerd op uiterlijke kenmerken die wij verheerlijken – slechts wat betreft gewicht liggen de standaarden iets lager dan gebruikelijk.
Ik zeg bewust ‘iets lager’. Want de vrouwen in kwestie zijn nog steeds niét dik. Ik kan ze amper mollig noemen.
Wanneer je naar deze vrouwen wijst als ‘normaal’ of ‘begeerlijk’, dan praat je vrouwen dus nog steeds een schoonheidsideaal aan. Nee, je hoeft geen size zero te zijn, maar je moet nog steeds jong zijn, volumineus golvend haar hebben, perfect in de make-up zitten (geen rimpels of wallen!), een effen huid hebben over je hele lichaam, een compleet symmetrisch gezicht en, vooral, vloeiende lichaamsrondingen.
Weet je hoe échte vrouwen er écht uit zien als ze een maatje meer hebben? Die hebben kwabjes. En putjes. Borsten die minder volumineus zijn dan hun buik. En een uitpuilende buik aan de voorkant in plaats van al het gewicht netjes over het lijf verdeeld. Dat loopt niet allemaal zo vloeiend; zoiets als je op de foto’s ziet is ook maar voor een zeer klein groepje vrouwen weggelegd. Echte vrouwen hebben bovendien moedervlekken, striae en witte afdrukken op de huid waar kleding zat toen de zon scheen.
Vinden jullie dat óók net zo mooi? Nee? Dan hebben we dus nog steeds een probleem…
Right there with you. Moge het duidelijk zijn, het beeld van schoonheid dat de meeste mensen hebben is in mijn mening fundamenteel verkeerd, maar de alternatieven zijn niet veel beter.
Ik ben ook één van die mannen die de “mollige” vrouwen mooier (hotter) vinden dan de magere vrouwen.
En ik heb daar onlangs ook iets over gezegd of Facebook, dus ik ben ook mede schuldig aan dit fenomeen. Het punt is, en daar ben ik me best van bewust, dat wat ik “hot” vind of niet verder niet zo relevant is.
Iedereen heeft zijn eigen smaak, en dat mag ook. Ik hou wel van vrouwen met een beetje vet, en er zullen vast ook wel mannen zijn die van magere vrouwen houden, en dat mag ook. Net zoals er vrouwen zijn die op gespierde mannen vallen, en vrouwen die daar juist helemaal niet van houden. En dat mag ook allemaal. En ook dat is allemaal niet relevant.
Wat wel relevant is is dat de meeste mensen niet voldoen aan een ideaalbeeld, en dat dat ook helemaal niet nodig is. En of het dan gaat om mijn ideaalbeeld of het ideaalbeeld van iemand anders doet er niet toe. Het zogenaamd “mollige” ideaalbeeld is misschien iets minder ongezond dan het anorexia ideaalbeeld, maar het blijft een onrealistisch ideaalbeeld voor de meeste mensen.
En nu is er natuurlijk niets mis mee dat vrouwen (en mannen) er mooi uit willen zien, en dat ze sporten en op hun lijn letten om mooi te zijn, zolang ze zich daar lekker bij voelen. Dat is prima. Als mensen dat zelf willen is dat prima.
Maar er is wel iets ernstig mis als vrouwen (of mannen) zich slecht voelen over zichzelf omdat ze niet voldoen aan een onrealistisch ideaalbeeld.
Dat is iets wat me ook al tijden opviel en ik me terdege aan irriteerde : Dat er eigenlijk een valse tegenstelling wordt neergezet waar mensen zich dan weer naast kunnen zetten.
En vrouwen verschillen. Sommige zijn gewoon model-mooi, sommige niet. Gelukkig maar dat mannen ook verschillen
Ik ben het helemaal met je eens. En net zo goed erger ik me ook nog altijd dood aan die veel te slanke modellen die de grote-maten-mode demonstreren op foto’s. Of dat “make-under” programma waar de dames met dikke lagen make-up uit komen en dan de term “natural beauty” meekrijgen. zucht..
Maar liever dat dan helemaal niets.
Erg genoeg is er nu namelijk weer een zorgwekkende rage bij pubermeisjes, genaamd “de bermuda-driehoek”, die voorschrijft dat je een driehoekige ruimte tussen je dijbenen hoort te hebben, als je je kuiten tegen elkaar aan plaatst. (Zoals op die eerste, onderste foto.)
Ik heb nog altijd hoop dat dit de eerste voorzichtige stapjes zijn. En dat er straks een bedrijf komt dat daadwerkelijk “echte” vrouwen durft te gebruiken voor hun campagnes. (Hema was ooit even goed op weg)
Ik weet niet of dat ooit gaat gebeuren. Of er nou een gek mechanisme in onze hersenen zit dat foto’s veel “harder” beoordeelt dan echte mensen, of dat foto’s toch op een andere manier de realiteit opnemen/weergeven dan we gewoon met onze ogen zien; ik weet het niet. Maar probeer het volgende experiment maar eens: ruim je kamer op, en maak er een foto van. Wedden dat het tòch als een zooitje uit ziet op de foto? Het ziet er pas netjes uit op de foto als echt àlles superstrak geordend staat, en er nergens ook maar iets enigszins overbodigs ligt te slingeren. Terwijl het “in het echt” toch een heel netjes opgeruimde kamer leek…
En zo is het ook met foto’s van mensen: elk puistje, elke rode vlek, de minste scheefstand van de ogen, en het sprìngt echt van de foto af. Dus mijn inziens zullen we daarom ook mensen met een gaaf uiterlijk blijven gebruiken als modellen (doen we al 3000 jaar), en zullen de kleine oneffenheden die dáár in zitten ook worden weggepoetst (doen we óók al 3000 jaar).
P.S. Neemt overigens niet weg dat het voor mij nog steeds een raadsel is waarom een mode-model niet meer mag wegen dan haar schoenmaat, hoor.