Stond ik vorige week nog te feesten op een heus cruise schip met mijn oude collega’s, gisteravond mocht ik me melden in het poepsjieke 5-sterrenhotel Huis ter Duin voor het Thuiswinkel Awards galafeest van mijn nieuwe werkgever. Ieder jaar worden daar de prijzen voor de beste webwinkels in diverse categorieën door hen uitgereikt en het is zo’n beetje dé happening van het jaar.

Volgens mij heb ik nog nooit in zo’n luxe hotel als dit gelogeerd!

De kamers waren natuurlijk enorm, zeker aangezien ik een tweepersoonskamer voor me alleen had, maar afgezien van de omvang lagen er bijvoorbeeld ook maar liefst 3 verschillende kussens op bed waar ik uit kon kiezen. Met een menu-kaartje erbij, waarop de materialen en eigenschappen van de kussens vermeld stonden, plus dat je bij de balie terecht kon voor andere kussens, mochten deze niet aan je eisen voldoen…

Verder was er op de badkamer radio te beluisteren, een douchekop met 3 standen (van regen tot massagestraal) en… uitzicht op zee!

Heel vreemd hoor, om je nieuwe collega’s te ontmoeten terwijl iedereen compleet is opgetut en in mooie jurken rondloopt! En aangezien er zo’n 600 man (collega’s, leden en business partners) waren uitgenodigd, was het ook nog een kunst om te bepalen en te onthouden wie van al die mensen nu eigenlijk bij mijn nieuwe werkgever hoorde.

Er was nog een nieuwe aanwinst, die een week na mij begint, en ook een beetje verloren tussen alle mensen stond. We zijn die avond maar samen opgetrokken.

Ik had gehoopt nog mensen van mijn eennalaatste werkgever te ontmoeten, aangezien zij business partner van Thuiswinkel.org zijn, maar die heb ik helaas niet gespot.

De avond begon met een borrel en daarna een luxe diner. Tussen alle gangen door werden steeds enkele winnaars bekendgemaakt, op de catwalk die tussen alle tafels in stond.

Aan onze Thuiswinkeltafel werd niet alleen gegeten, maar ook hard doorgewerkt. Drie laptops op een rijtje – galafeest of niet, het werk gaat gewoon door, want gelijk na iedere uitreiking moest er natuurlijk een persbericht online!

De presentatie was in handen van niemand minder dan Katja Römer-Schuurman, maar om heel eerlijk te zijn was ik niet zo onder de indruk van haar presenteervaardigheden, want ze maakte nogal wat fouten en de boel was behoorlijk rommelig.

Maar de winnaars waren allemaal superblij met hun prijzen en daar ging het om

Na een redelijk lange zit werd iedereen losgelaten in een andere ruimte, waar een band en DJ voor een goed feestje zorgden.

Vorig jaar hadden er flessen wijn op de dinertafels gestaan, maar door schade en schande waren ze erachter gekomen dat dat niet zo’n goed idee was. Dit jaar was het personeel van Huis ter Duin dan ook geïnstrueerd om langs te komen om de glazen bij te vullen.

Maar dat deden ze veel te goed. Als je even met degene naast je praatte en vervolgens terug keek, bleek je halfvolle glas alweer tot de rand toe gevuld te zijn. Met als gevolg dat diverse aanwezigen de dinerzaal uitwankelden. En toen moest het feest nog beginnen.

Mijn hemel, wat heeft een aantal mensen zich daar gênant staan gedragen… Mijn Thuiswinkel.org collega’s waren gelukkig keurige gastheren en -vrouwen, maar er zijn wel wat webwinkeliers die zich de eerste tijd maar niet meer moeten vertonen…
We hadden behoorlijk wat mannelijke ‘aanhang’ (letterlijk en figuurlijk) toen we met de dames op de dansvloer stonden. Iemand heeft zich languit op het podium gedeponeerd. En nieuwe collega #2 en ik werden nog even aangeklampt door iemand van <bekende vergelijkingssite>, die zijn beklag kwam doen over Katja, aangezien hij vooral was gekomen omdat hij “naar een lekker wijf wilde staren”, maar dat het niet zo had uitgepakt omdat ze het zo slecht deed. Waardoor wij dames weer in zijn achting waren gestegen. Right. Maar hij had het al verbruid toen hij als tweede zin tegen mij zei “Ah, jij komt uit Limburg” (overigens ben ik die avond ook uitgemaakt voor Vlaming. Tsk.) en daarna beweerde dat vrouwen nooit grappig waren. Dagdag, hoepel maar lekker weer op!

Anyway, helaas is het dus wederom niet gelukt om het knokpartijtje aan het eind van het feest te voorkomen. Gelukkig was er beveiliging. En blijkbaar is het traditie :-X

Eenmaal teruggekomen op mijn hotelkamer, had het personeel de gordijnen al voor me dichtgedaan en lag er een goodie bag van Thuiswinkel.org op mijn bed. De dropjes die ik gelijk in mijn mond stak, bleken echter plantenzaden te zijn. Yup, het was al laat… :-X

Na een tikkeltje korte nacht, samen met mijn nieuwe collega’s genoten van het super uitgebreide ontbijtbuffet (*burp*) en toen maar weer naar huis gereden.
Ik weet niet of ik dinsdag nog alle namen weet, maar het is een goed begin