Weer een nieuw kledingstuk af. Het is niet iets dat ik nodig had (hoewel nieuwe kleren altijd welkom zijn natuurlijk), maar een tussenprojectje dat ik gestart was omdat ik even geen andere projecten had. Nou ja, ik had ze wel, maar ze waren nog niet startklaar vanwege geen uitgewerkt plan in mijn hoofd, nog geen geschikte stof gevonden, etcetera. Nu heb ik alweer genoeg concrete plannen en materiaal liggen om me het komende half jaar bezig te houden, dus moest dit snel af. Want ik houd er niet van om met iets nieuws te beginnen voordat het andere af is.

Ik wilde iets met lange mouwen dat niet te warm was en dat over m’n kont viel. En omdat ik weinig shirtjes met patroontjes heb, koos ik voor een bonte stretchstof:

(gelieve geen acht te slaan op mijn vetharige, oververhitte kop)

Het bijzondere aan het shirtje is de losse flap stof aan de voorkant –  de ‘wapperflap’ zullen we maar zeggen

Het was best een simpel patroon, gewoon uit de Burda Style. De enige uitdaging was om de zoom aan de voorkant recht te krijgen. Je moet de flap namelijk bovenaan naar binnen vouwen en vastzetten en dat komt redelijk op de millimeter, want anders hangt je zoom niet recht. Wat dus ook niet het geval was, waardoor ik op het oog moest bijspelden.

Ik was vooraf een tikje bezorgd dat ik er dik / zwanger uit zou zien in dit ding, maar dat valt gelukkig erg mee. Dus truc is dat ik de flap in het midden, vanaf de halslijn tot ongeveer een derde van het shirt, tegen elkaar heb gestikt, zodat hij niet al te wijd openvalt.

Nou, klaar dus. Op naar het volgende project. Dat wordt iets omvangrijker…