Ik ben eigenlijk niet zo heel gevoelig. Ellende op het nieuws, dat raakt me nooit zo. Alleen als er iets ergs met dieren is, daar kan ik echt niet tegen.
Maar soms ineens raakt iets me wel. In dit geval een reclamefilmpje. Stom, want je weet dat het geacteerd is en niet echt. Maar toch. Ik heb erom gehuild.
De blik van de man. En het feit dat iemand moedwillig iets waar de ander waarde aan hechtte, kapot heeft gemaakt om die ander te kwetsen.
Dat laatste is iets wat ik zelf nooit zou doen, hoe boos ik ook op iemand ben. Dat vind ik zó gemeen!
En zeker omdat die oude man niet voor zichzelf kan opkomen. Daarom kan ik ook niet tegen dierenleed – die beesten kunnen ook niet voor zichzelf opkomen. Stomgenoeg heb ik het dan weer niet met kinderen. Terwijl die net zo hulpeloos zijn.
Zijn er ook reclames die jullie hebben geraakt?
Dat had ik ook heel erg bij dat filmpje! Voornamelijk ook omdat ik veel waarde hecht aan bepaalde spullen. En dan ook nog dat het expres is. Bah!
Oh ik ken het! Verschrikkelijke reclame dit, heb ook altijd zo’n intense medelijden met die man als ik dit zie: tranen in mijn ogen en elke keer weer. Kan er niet goed naar kijken…
Zielig zeg. Ik wil dan gelijk naar de garage rennen om de lijm te pakken om vervolgens z’n bootje te repareren. ..
Wel knap acteer werk.
Ja… Deze. :'(
Laten we hopen dat het ACTEER werk is. Een beetje respect voor andere mensen en hun spullen is toch iets dat je van huis uit hoort mee te krijgen.
Ook deze reclame.
Deze vind ik ook zielig, maar degene die mij nog het meest bij is gebleven is die van een uitvaartverzekering waarin een wat oudere man zijn dochter belt met de vraag wat mamma’s lievelingsjurk ook alweer was. Vooral omdat hij heel herkenbaar was, de gehele situatie bedoel ik dan.