Verrassingsbezoek

Een van mijn vorige werkgevers is business partner van mijn huidige werkgever. Dus toen besloten werd dat we weer een advertentiecampagne gingen draaien, schakelden we hen in.

Ik ben het aanspreekpunt voor die campagne. Ik had misschien de opzet wel via de telefoon door kunnen spreken. Maar wat is nou een beter excuus om weer eens een bezoekje te brengen aan je oude kantoorpand en oudcollega’s dan dit?

Dus reed ik vanochtend naar Den Bosch. Wel even onthouden dat ik naar het gebouw aan de overkant moest – inmiddels waren ze van pand gewisseld met het zusterbedrijf.

Het weerzien met mijn excollega die de campagne voor ons gaat opzetten, was erg leuk! Het is iemand die ik altijd graag mocht, en een van de weinigen van de oude garde die er nog steeds werkt. De helft van het gesprek was dan ook meer bijkletsen dan het inhoudelijk over werk te hebben.

Uiteraard spiekte ik nog even binnen in alle werkkamers, om degenen die ik nog kende gedag te zeggen. En wipte ik ook nog even binnen bij het andere pand.

Dat was wel een ervaring, want het was compleet verbouwd. Muren eruit, kamers erbij, en een complete ‘industrial look’. Iets waar ik persoonlijk helemaal niet van houd, dus ik ben blij dat ik daar niet meer in heb hoeven werken.

Ik verbaasde me er over hoeveel mensen me nog herkenden en het oprecht leuk leken te vinden dat ik langskwam. En ik vond het ook echt leuk om daar weer eens te zijn. Alleen de directie leek een beetje awkward te reageren. Al gaven ze me keurig een hand en begon één van beiden een gesprekje, het voelde toch een beetje geforceerd. Maar dat was ook wel wederzijds – we hebben nooit goed met elkaar geklikt.

Overigens bleken de vissen het niet lang te hebben uitgehouden na mijn vertrek. No surprise there… Arme vissies.

Dik twee uur later stapte ik weer in de auto.

Het was een bijzondere tijd, daar. De laatste jaren waren minder en het liep toen lang niet altijd lekker tussen mij en de collega’s, maar het blijft toch het bedrijf waar ik 5 jaar heb gewerkt, met overtuiging en passie voor mijn vak, en waar ik ontzettend veel heb geleerd. Het heeft wel min of meer de basis gelegd voor mijn huidige carrière.

Ik ben erg benieuwd hoe ik over een paar jaar op mijn huidige werk terugkijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.