Ik was al een behoorlijke tijd op zoek naar een kastje, om mijn instrumenten en bijbehorende accessoires in op te bergen. Tot nu toe stapelde ze ik op een Ikea-rekje met twee planken, en in wat op de vloer eronder gestouwde rieten mandjes, maar dat was ten eerste nogal proppen en ten tweede had ik nergens plek om mijn partituren te leggen. En geloof me, rondslingerende bladmuziek neemt op een gegeven moment je hele kamer over.
Ik wilde graag een kastje met drie i.p.v. twee lagen, plus laden waarin ik de kleine meuk kwijt kon. Maar dat was uiteraard nergens te vinden. Of de afmetingen pasten niet, of de houtsoort / kleur / stijl was lelijk, of er zaten te weinig planken / laden in. Héél af en toe zag ik een aardig kastje voorbij komen, maar dat was dan echt niet te betalen.
Uiteraard besloot ik vervolgens om mijn eigen kastje te timmeren. Dat had ik immers al eerder gedaan. Ik stond zelfs al met een bouwtekening in de bouwmarkt, maar aldaar zonk de moed me in de schoenen. Hóéveel kostte het hout dat ik nodig had?? Voor mijn badkamerkastje kon ik destijds gewoon meubelpanelen gebruiken, maar voor dit kastje moest ik allemaal losse planken kopen en op maat zagen, en als ik geen krom vurenhout wilde ging dat over de €100,- kosten! Mjah, voor dat geld kon ik ook een kastje kopen…
Kopen was een beetje mijn eer te na, maar ik vertrouw mijn timmerkwaliteiten nog niet helemaal en ik vond het ook weer stom om zowel duurder uit te zijn als een primitief geknutseld kastje te hebben, terwijl ik ook goedkoper een professioneel gemaakte kon aanschaffen.
Zucht, dan toch maar weer op zoek.
Mijn oog viel ineens op een Marktplaats.nl-advertentie, waarin een kastje van nieuw steigerhout werd aangeboden dat bijna precies overeenkwam met wat ik zocht! En nog beter: ze konden ze op maat voor me maken, voor slechts €50,-! Perfect!
Dus ik de maten doorgegeven en na dik 3 weken was hij klaar. Ik moest wel helemaal naar Nijverdal rijden om ‘m op te halen, maar ach, lease-auto, dus gratis benzine.
Desondanks had het nog wat voeten wielen in de aarde voordat ik er was… Nijverdal ligt namelijk in de Overijsselse middle of nowhere. Ik moest ervoor door de Sallandse heuvelrug, een natuurgebied.
Letterlijk DOOR het natuurgebied, vond mijn navigatiesysteem. Eerst leidde het apparaat me naar een onverhard weggetje – een modderpad met uitgesleten tractorsporen. Heel fijn. Wat was ik blij dat het niet had geregend.
Net toen ik weer asfalt had bereikt, moest ik rechtsaf. Huh? Waar?
Bleek het ding me over een begroeid bospaadje te willen navigeren! Ja doei… Dus omgedraaid en zelf maar een weg gezocht.
Ik vond uiteindelijk een verharde weg die door het natuurgebied liep. De enige in de wijde omtrek. Alleen toegankelijk tussen maart en september, en alleen bij daglicht. Laten we zeggen dat ik blij was toen ik eenmaal op de locatie was gearriveerd.
Die locatie bleek een dagactiviteitencentrum te zijn. Ah, dus daarom konden ze het zo goedkoop aanbieden. Feitelijk heb ik dus ook nog de maatschappij gesteund met mijn aankoop 
De terugweg heb ik maar anders aangepakt en me een weg gezocht om het natuurgebied heen, tussen de kneuterige dorpjes door. Ik had onderweg desgewenst nog kunnen stoppen bij wat boerderijtjes voor het kopen van scharreleieren. Of het gratis afhalen van paardenmest (…).
Maar hee, resultaat! Zie hier mijn nieuwe aanwinst:
Ze hebben het ding vrij enthousiast gelakt, maar hopelijk neemt de glans nog wat af en wordt de kleur van het hout nog wat donkerder na verloop van tijd.
Het enige dat ik zelf nog moet doen, is handgrepen op de laden zetten.
Ik is blij!