Uiteraard wilden we graag Karijn’s babietje komen bewonderen. Maar ja, ze wonen in Amsterdam. En da’s toch best een end rijden voor een kraamvisite. Zeker aangezien ik heb geleerd dat dat soort bezoekjes nooit al te lang mogen duren – want vermoeide mamma’s enzo. (Hoewel we ons daar bij nader inzien bij Karijn geen zorgen over hadden hoeven maken. Nuchtere mamma vond wat afleiding van 24/7 baby prima )

We besloten dan ook het nuttige met het aangename te combineren en er een quality time-dagje samen in Amsterdam van te maken.

Mark overtuigde me ervan om mee te gaan naar het Rijksmuseum. Een topattractie voor toeristen, maar we waren er beiden schandalig genoeg nog nooit geweest.

Nou houd ik eigenlijk niet zo van musea. Maar ik hoopte me te kunnen vermaken met het bestuderen van de dagelijkse details en kleding close-ups op de middeleeuwse schilderijen.

Dat viel helaas een beetje tegen. Er was een afdeling getiteld ‘1100-1600’, maar in praktijk lagen er enkele objecten van rond 1200 en verder waren bijna alle schilderijen van 1460 of later – precies ná de periode die wij met de reënactmentgroep aanhouden (1350-1450). Meh.

Wel spotte ik nog een viertal doedelzakken en één draailier op de afbeeldingen.

Verder hebben we onze kans gegrepen om ‘de grote meesters’ eens te bekijken. We hadden ervoor gezorgd dat we nog voor lunchtijd aanwezig waren en dus nog niet zo’n last hadden van busladingen Japanners.

Met al die toeristen en tropische temperaturen waanden we ons wel een beetje in het buitenland…
Wat dat betreft was een museum een uitstekende plek om deze bloedhete dag door te komen. De klimaatbeheersing is er immers optimaal en stabiel!

Maar wát een doolhof is dat gebouw zeg… Ik weet niet of dat voor de verbouwing ook al zo was, maar we hadden zelfs mét plattegrond moeite om alle zalen te vinden! Terwijl het feitelijk 4 verdiepingen zouden moeten zijn met een rondgang. Maar nee, in plaats van rond te lopen, liepen wij steeds tegen een muur aan waar wij een doorgang hadden verwacht.

Ik heb uiteindelijk aan een suppoost moeten vragen hoe we de zalen aan de overzijde van de huidige verdieping konden bereiken. Wat bleek: we moesten de inham nemen waar heel groot ‘TOILETTEN >’ bij stond, want daar was ook een smal gangetje richting de speciale collecties. Zucht.

Verder liepen we continu in en uit de ‘betaalde zone’ om bij andere delen van de collectie, het restaurant of de toiletten te kunnen komen, waardoor we steeds opnieuw ons kaartje moesten laten scannen.
Ja, qua gebruiksvriendelijkheid van route-indicaties en logistiek, kan er nog een hoop beter.

Maar het was interessant genoeg om er meerdere uren door te brengen. Het Rijksmuseum heeft een behoorlijke hoeveelheid mooie objecten (bling en shinies!) en we hadden twee keer zo veel tijd nodig gehad om de hele collectie te kunnen bekijken.

Het was een geslaagde dag toerist-in-eigen-land, en een geslaagd dagje samen.