Mark’s tabletop roleplayavondje ging gisteren niet door omdat de DM op Lowlands zit. Alternatief: met z’n allen, plus aanhang, naar de bios! De film was al gekozen, dus ik liet me verrassen.
We bleken naar “Lucy” van Luc Besson (regisseur van o.a. Léon, The Fifth Element, Transporter en Nikita) te gaan. De film gaat over de (al dan niet correcte) theorie dat wij slechts 10% van onze hersencapaciteit gebruiken en de vraag wat er zou gebeuren als we tot de 100% zouden komen.
Dit overkomt Lucy, een vrouw die gedwongen wordt om een experimentele drugs over de grens te smokkelen. Tijdens dat transport gaat het zakje per ongeluk open in haar buik en krijgt ze een gigantische dosis binnen, waardoor haar hersenen zich in hoog tempo ontwikkelen.
We volgen die ontwikkeling, waarin ze steeds meer controle krijgt over haar emoties, pijn, lichaamsvorm, en uiteindelijk zelfs andermans lichamen en materie. In eerste instantie draait het nog om wraak nemen op degenen die haar dit hebben aangedaan (lees: actie en snelle achtervolgingen in nauwe Parijse straatjes), maar later vooral om de vraag: wat doe je met al die kennis?
Het klinkt als een mooi onderwerp om over te filosoferen. Want tsja, we weten niet wat er allemaal mogelijk is met zoveel hersencapactiteit. En hoewel we over het nut van de eerste tientallen procenten wel kunnen speculeren, is er van de rest nauwelijks een inschatting te maken.
Desondanks voelde ik na afloop van de film niet de ultieme behoefte om hier de hele avond lang in het café waar we nog wat gingen drinken, over door te zagen. Uiteraard hebben we het wel even besproken, en ons onder andere afgevraagd op welke vraag we het eerst het antwoord zouden willen opzoeken als we de beschikking hadden tot alle kennis (Mark: “Who shot first?” – want het blijft toch een clubje geeks bij elkaar). Maar de film had me op de een of andere manier onvoldoende geprikkeld.
Het voelde ook een beetje als een déjà vu. Alweer zo’n lelijke oude Franse politieagent met een vage love affair, alweer autoritjes op hoge snelheid door Parijs, alweer wraak nemen à la ‘Kill Bill’, alweer kritiek op de manier waarop mensen zich hebben ontplooid à la ‘Planet of the Apes’… Al met al voelde het niet origineel genoeg. Ook niet wat betreft ideeën over wat er allemaal mogelijk zou zijn met je brein. Ik had gehoopt dat ik overweldigd met gedachten de bios zou verlaten, maar hun theorie bleef erg basic. Jammer.
Desondanks was het een leuk avondje, met een gezellige afsluiting in de kroeg.
Je zou eens bij een goede neuroloog moeten navragen, maar bij mijn weten is dat een fabeltje, dat we maar 10% van onze hersenen gebruiken. Misschien dat daarom de film ook voor een stuk minder dan 90% prikkelend en origineel was?
Die 10 procent is inderdaad een fabeltje, al meerdere malen onderzocht dmv hersenscans.
En voor Mark: Han shot first, ook dit is al uitgezocht :p
Ik zag de trailer en vroeg me af of het een film was die me zou kunnen boeien voor 90 minuten.
Bedankt dat ik dus weet dat ik deze kan overslaan
Ja dat met de 10% is een fabeltje, en gelukkig zien we die onzin ook niet zo vaak meer in films. Maar als je goed oplet dan zie je dat Lucy zichzelf niet zo heel serieus neemt. De actie is opzettelijk over de top, en er zit veel subtiele humor in. Let bijvoorbeeld op als Lucy de yakuza ontwapend en hun pistolen tegen het plafond plakt, daar zaten ook een paar werpsterren tussen.
Yep, vandaar dat ik ook zeg “de (al dan niet correcte) theorie”. Desondanks is het leuk om te bedenken wat we allemaal zouden kunnen als we nog slimmer zouden zijn.