Jaren geleden begon ik met het aanleggen van een liederenbundel. Een boekje waarin ik de teksten van nummers plakte die geschikt zijn om rond een kampvuurtje te zingen. Steeds wanneer ik nieuwe geschikte liedjes leerde, of merkte dat anderen rondom het vuur vaak een liedje zongen dat ik nog niet kende, vulde ik het boekje aan.

Inmiddels bevat mijn liederenbundel al 51 nummers en het is iedere keer weer een groot succes. De helft van de teksten ken ik onderhand wel uit mijn hoofd, maar het is ook fijn om de bundel aan anderen te kunnen geven, zodat zij mee kunnen zingen. Want samen zingen is veel leuker!

Het nadeel van mijn uitdijende boekje is ten eerste dat hij zo dik aan het worden is, dat hij binnenkort niet meer dicht kan. Ten tweede is het steeds meer zoeken naar een nummer. Want de pagina’s zitten vast, dus de volgorde wordt gedicteerd door de volgorde waarin ik de nummers inplak. Ik wilde daarom overstappen op een klappertje, zodat ik alles op alfabetische volgorde kan blijven zetten.

Helaas vind je geen mooi vormgegeven klappertjes. Dat is allemaal saai kantoorboekhandelspul. Wel kun je van die leren omslagen kopen die je dan om een bestaand boekje schuift, maar ondanks veelvuldig zoeken heb ik er nog nooit eentje gevonden in klapperformaat.

Onlangs kwam ik zo’n leren kaft tegen op zolder. Blijkbaar had Mark ‘m ooit gekocht, maar nooit in gebruik genomen. Hmm… toch zonde om te laten liggen, ondanks het niet passende formaat.

Weet je wat? Als de omslag niet om een klapper past, zorg ik toch gewoon dat de klapper in de omslag past? Want klappers blijk je best op maat te kunnen knippen
Er zit gewoon dik karton in, dus naderhand een plakbandje om de rand om het plastic bij elkaar te houden, en klaar!

(excuses voor de wederom dramatische kwaliteit van de foto’s :-/ )

Waar ik echter geen rekening mee had gehouden, was het feit dat perforators voor meer dan 4 gaatjes blijkbaar gruwelijk onbetaalbaar zijn. Hónderd euro voor zo’n ding?? Belachelijk! Die ging ik dus echt niet speciaal hiervoor aanschaffen. Dan maar plastic inschuifhoesjes – niet zo mooi, maar je blaadjes gaan wel langer mee als er bier of mede op wordt gemorst

Jammer genoeg betekende dat dat ik ook de plastic hoesjes stuk voor stuk op maat moest gaan maken… grom.

Na wat experimenteren bleek dat een opengeknipt hoesje niet valt te lijmen, of met plakband vast te zetten is (dat houdt niet). Nieten lukt wel, maar is niet mooi en pijnlijk voor de bladerende vingers. Hmm…

Lang leve de naaimachine!

Het eindresultaat:

(De inhoud lijkt zo misschien veel te smal voor de omslag, maar de boel komt naar voren als je ‘m dichtdoet en je wil geen uitstekende blaadjes hebben.)

Achteraf gezien is het veel te veel moeite geweest en had ik beter een klappertje kunnen kaften met leuk materiaal, maar als ik eenmaal aan iets begonnen ben, dan wil ik het ook afmaken.

Mijn oorspronkelijke boekje bewaar ik ook maar denk ik. Want die is nog steeds handig om uit te delen, zodat er meerdere mensen tegelijk mee kunnen zingen, ook al zitten ze niet naast elkaar.