Hoera, Mark is vandaag jarig! Dus dat was even hard nadenken over een cadeautje.

Want Mark is iemand die spullen die hij nodig heeft, gelijk koopt. Bovendien is hij inmiddels ook tot het besef gekomen dat hij eigenlijk wel genoeg spullen heeft. Afgelopen jaren gaf ik dan ook ‘een belevenis’ cadeau. Een concertkaartje, een etenje in een sterrenrestaurant, etc. Ik had alleen geen idee wat ik dit jaar kon geven.

Ik wist wel dat hij nog een kostuum nodig had voor Nox Arabica, een LARP dat komende zomer plaatsvindt. Maar ik wist niet wat hij precies wilde hebben.

Dat is eigenlijk een structureel probleem. Ik ben best bereid een kostuum voor Mark te naaien, maar ik wil dan eerst van hem horen wat hij ongeveer wil. En ik wil het op tijd weten, zodat ik niet maar twee weken heb om iets in elkaar te flansen. Maar hij kan niet formuleren wat hij wil en denkt bovendien altijd te laat na over zijn kostuum, waardoor ik niks maak en hij een week voor het evenement alsnog gewoon wat in de winkel koopt.

Dus ik besloot het nu anders aan te pakken. Ik zou hem een kostuum cadeau geven, maar niet kant-en-klaar: ik photoshopte een soort bestelformulier met verschillende stijlen kostuums waar hij uit mocht kiezen, inclusief een klein moodboardje met voorbeelden. Zo heeft hij wat houvast om te bepalen wat hij leuk en bij zijn personage passend vindt, en hoef ik niet te zwemmen in alle opties met de kans dat ik iets maak wat niet goed is.

Omdat het een cadeau is, moest hij natuurlijk wel iets uit te pakken hebben. Maar hoe pak je twee vellen papier een beetje leuk in? Dat werd een alternatieve variant.

Ik printte het bestelformulier uit, pakte twee stukken karton in met cadeaupapier (tsja, we hadden alleen nog maar roze) en plakte de formulieren op de binnenkant. Met behulp van een gevlochten touwtje bond ik de delen samen tot een soort boekje. Zo kon hij het open klappen in plaats van uitpakken en zag het er toch een beetje uit als een pakje.

Afvinken en inleveren maar! En dan heb ik tenminste weer iets te doen.