Weten jullie nog, dat ik was aangereden en mijn fiets total-loss was verklaard? Die fiets was al een tijdje geleden vergoed door de verzekeraar. Maar omdat ik nog steeds een paar pijntjes had, liep het letselschadetraject nog.

Een paar dagen geleden belde de verzekeraar me op om te vragen hoe het inmiddels ging. Nou, de pijn is zo goed als weg, ik voel het momenteel alleen nog als ik op de plekken druk. En ik vertelde ze weer wat de huisarts mij ook had gezegd: dat het wel 2 à 3 maanden kan duren voordat zoiets volledig genezen is. Maar dat ik er vertrouwen in heb dat het helemaal goed gaat komen.

“Okee,” zei de medewerkster, “dan wil ik voorstellen het dossier hierbij te sluiten en u €750,- smartengeld uit te betalen. Mocht er op den duur toch iets zijn, dan kan het dossier weer geopend worden.”

Ik dacht dat ik het wel verkeerd verstaan zou hebben. Waarschijnlijk had ze “zevenenvijftig euro” gezegd, niet “zevenhonderdvijftig euro”. Hoe dan ook, als het dossier toch weer geopend zou kunnen worden, was dit een prima afsluiting, want anders bleven we bezig. Dus ik vertelde haar dat ik dit een nette oplossing vond en akkoord ging.

Zojuist ontving ik de schriftelijke bevestiging. En jawel hoor, het staat er echt: zevenhonderdvijftig euro. :-O

Laat dat nou even heel goed uitkomen, aangezien ik mijn tuin aan het vernieuwen ben!

Alleen wel een beetje sneu voor de automobiliste, die vanwege haar no-claim met de verzekeraar had afgesproken dat ze zelf de schadevergoedingen zou terugbetalen…