Ik vind het altijd heel suf als een band eruit ziet alsof ze gewoon het bovenste op de plank uit hun kledingkast hebben getrokken en er totaal geen lijn zit in wat ze samen aan hebben. Dus drong ik er op aan dat we daar voor Androneda over nadachten.

Nou zijn we best wel verschillende types wat kleding betreft: Ik ben gewend in een compleet kostuum op te treden. Wouter draagt eigenlijk altijd min of meer hetzelfde en is van ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. En Patricia zit daar een beetje tussenin. Een volledig op elkaar afgestemd kostuum zoals ik voor Tweedledum en Tweedledee had gemaakt, zat er dus niet in. Sowieso zou dat niet heel erg gepast zijn voor een balfolkband, want de cultuur in het folkwereldje is best wel ingetogen wat betreft ‘podium presence’. Wel konden we het eens worden over ‘een gezamenlijke stijl’. Maar welke dan?

Het bleek het makkelijkst om gewoon van Wouter’s standaard outfit uit te gaan: een blouse met een zwart vest er overheen op een zwarte broek. Welke kleuren blouses had hij allemaal? Donkerpaars, prima, dat past bij ons logo! Dus werd onze stijl ‘donkerpaars met zwart’. Dan hoefde hij niks anders aan (en alleen te onthouden de juiste kleur blouse mee te nemen) en konden Patricia en ik ons daar op aanpassen.

Nou heb ik persoonlijk wel wat extra eisen aan onze podiumkleding, want omdat we bijna altijd op balfolkevenementen zullen optreden, is het fijn als ik zelf ook even kan dansen, voor of na ons eigen optreden. En ik heb geen zin om me steeds te moeten omkleden. Dus wilde ik een luchtig paars jurkje, met korte of geen mouwen. Dat kan ik dan makkelijk combineren met een zwarte panty en schoenen en evt. een zwarte bolero voor koudere momenten.

Het enige paarse jurkje dat momenteel in mijn kast hangt, is een gebreide met lange mouwen die meer voor het herfst- en winterseizoen geschikt is, en het is erg moeilijk om in de winkel of online een jurk te vinden in het juiste model én de juiste kleur paars (blijkbaar is deze kleur momenteel totaal niet in de mode). Dus besloot ik zelf wat te gaan naaien.

Bestede tijd: 7 uur en 3 kwartier
Kosten: €20,55 (stof en een klosje garen)

Op zich is er niet echt wat mis met het jurkje, maar ik ben er toch niet helemaal blij mee. Ik heb het overslagje wat moeten aanpassen omdat het wel erg laag zat, dus ik heb het hoger in de taille ingezet en meer gerimpeld. Maar als ik de stof opnieuw zou moeten uitknippen, zou ik het patroon aanpassen zodat het overslagje ook net onder de buste gerimpeld kan worden en het daar wat minder hangt.

En ik denk dat ik de stof te stug vind. In de stoffenwinkel had ik een perfect stofje gevonden qua soepelheid, maar uiteraard zat daar niet meer genoeg van op de rol, dus moest ik het met deze doen. Maar deze is het toch nét niet. De naadjes in de mouwen hebben bovendien de neiging om naar buiten om te slaan, ik weet niet precies waarom. Strijken helpt niet. Ik heb het echt netjes recht genaaid zonder dat het trekt. Het liefst had ik natuurlijk helemaal geen naadje gemaakt in de vleermuismouwtjes, maar dan moet ik ergens een perfect matchende kleur lockmachinegaren vandaan halen en daar gelijk 4 klossen van kopen. Ook weer zowat.

En stom: ik had me bij het uitkiezen van het model niet gerealiseerd dat dat betekent dat ik op mijn linkerzij een bobbel ga krijgen, waar het omslagje wordt vastgeknoopt. Precies op de plek waar ik mijn doedelzak tegen mijn zij druk. Wellicht dat dat niet heel lekker speelt.

Ik ga het nog even aanzien. Misschien kan ik het overslagje wel gewoon in de zijnaad vastzetten. Maar dat betekent dat ik een nieuwe overslag moet knippen, want deze is daar te kort voor. Kan ik misschien beter op zoek gaan naar een iets soepelere stof en het jurkje helemaal opnieuw maken. Heel misschien wil Patricia dit jurkje wel van me overnemen, want die moet ook nog iets paars hebben voor op het podium. Ze is ongeveer even groot als ik maar heeft volgens mij in verhouding een iets langer bovenlijf, dus wellicht dat het bij haar beter valt. En haar saxofoon hoeft niet tegen haar zij.